Nadat ik vanmorgen de uitzending over de afdeling hematologie van het VU MC had gekeken, had ik sterk de behoefte aan frisse lucht. ‘s Middags ben ik de tweede bolacacia gaan snoeien. De eerste had ik zondag al onder handen genomen. Het was heel aangenaam in de tuin en het snoeien van de bolacacia vind ik wel ontspannend. Er kan niet veel mee mis, dacht ik. Tot ik net op tuinkrant.com het volgende artikel zag: “Het snoeiuurtje deel 2: snoeien van bolacacia, verknoei het niet!” Vooral die toevoeging baart mij zorgen. Ik ga de instructievideo maar eens bekijken, voor ik de andere twee bolacacia’s ga snoeien.
Ook heb ik de eerste Hommel van dit jaar gespot. Ook wel weer heel vroeg. Nog even en ze blijven het hele jaar door buiten vliegen.
Je WordPress ziet er fantastisch uit! Chapeau!!
Hallo Bas,
Tijd genoeg om zo’n mooie blog te maken, een fietstocht op z’n tijd, een beetje in de tuin werken en naar de schouwburg: zo ziet het leven van een Kahlerpatiënt er blijkbaar uit. En toch niets om jaloers op te zijn, stel je voor. Ik heb veel respect voor de moed die je hebt om er van te maken wat er in zit, en volgens mij haal jij er dan nóg meer uit – ondanks alles op zijn tijd genieten. Daar kunnen velen wat van leren. Bedankt voor deze reflectie, veel sterkte bij de behandelingen en tot ziens. Groet van Gertrud