Gisteren had ik weer controle. Ik heb nu de 3e kuur Revlimid achter de rug. Alle bloedwaarden zagen er goed uit. In het bloed zijn geen bijwerkingen te zien; dus geen slecht functionerende nier of te lage Leukocyten. Dat is prettig, want dan kunnen we de dosering Revlimid houden zoals het nu is. Volgende week maandag hoor ik de waarde van de M-proteïne (de graadmeter voor de ziekte-activiteit)
Wel was ik vorige week en nu nog steeds heel erg moe. Dat kon nog zijn van de verkoudheid of de dip na de Dexamethason. Maar het kan ook heel goed komen door de Revlimid. Dus toch wel een bijwerking te pakken. En ik had al vermoeidheidsklachten sinds de eerste stamceltransplantatie, dus dan zit ik niet te wachten op nog iets dat vermoeidheid veroorzaakt. De komende tijd opletten hoe de vermoeidheid zich ontwikkelt.
De verkoudheid is ook nog niet helemaal over. De koorts is weg en het hoesten en snotteren is over, maar er zit nog steeds iets. Ik hoor van meer mensen dat ze een hardnekkige verkoudheid hebben en als je weerstand dan ook nog slechts is gaat het wel helemaal lang duren.
Het was al een tijdje rustig op mijn blog en als de vermoeidheid aanhoudt, zal ik de komende tijd ook niet veel meemaken om over te schrijven.
hoi bas,
ER ZIJN VEEL MENSEN VERKOUDEN ZELFS IN HET UMC , DUS LET GOED OP JEZELF. FIJN OM TE HOREN DAT HET WEER EEN STUK BETER GAAT
groeten Gertjan
Jíj bent een kei, hoe je in het leven staat en met alles omgaat. Maar dat mag ook gezegd worden over jouw lichaam. Ondanks vermoeidheid, verkoudheid en wat dies meer zij, het heeft toch – op zijn zachtst gezegd – al het ‘een en ander’ te verstouwen gehad. Ik blijf het een wonder vinden wat we als mens kunnen hebben. Wij blijven mee-leven. Pétje (blijft) af!
Veel groetjes, Sandra ook!
I love your header picture of that cat. Off topic and a different language, I know