bas’ blog

Vanochtend werden we bij het ontbijt verrast op een bijzondere vogel. Hij of zij zat op ons terras bessen te eten van een plant. Hij lijkt op een lijster, maar is een slag groter, heeft een grijze kop en een lichtbruine rug. Net als de lijster heeft hij een gespikkelde borst. We gokten dat het een koperwiek was, maar het vogelboek maakte duidelijk dat het om een kramsvogel ging. Prachtig beest.

En die zie je hier niet veel. Het is een vogel die in groepen in de velden op zoek is naar voedsel en niet in zijn eentje in de tuinen.

De foto van de kramsvogel is niet goed gelukt, dus kijk maar op wikipedia voor een mooie foto.

Kramsvogel – wikipedia

Gisteren was ik weer op de poli in het UMC. De eerste labuitslagen waren goed. De volgende en belangrijke uitslagen (o.a. de M-proteïne) krijg ik volgende week dinsdag.

De vorige keer waren mijn leukocyten (witte bloedcellen) tot een ondergrens gedaald en een stof uit de leukocyten, n.l. de neutrofiele granulocyten, ook. Deze laatste is heel bepalend voor je weerstand. Het is nog niet zo dat mijn weerstand nu heel slecht is geworden. Beide waarden geven aan dat we ze in de gaten moeten houden. Wel had ik verwacht dat ze door het gebruik van een hogere dosis Revlimid nu veel verder zouden zijn gedaald. Revlimid kan als bijwerking hebben dat de leukocyten dalen. Maar de leukocyten zijn gelijk gebleven en de neutrofielen zijn heel licht gedaald. Ik blijf me iedere keer weer verwonderen hoe het lichaam reageert. In ieder geval niet volgens wiskundige patronen.

Ik kwam nog een bekende tegen. Ik had hem ook al ontmoet bij een cursus een paar weken geleden. We hebben weer even bijgepraat over bekende onderwerpen aangaande de ziekte. Regelmatig kom ik op de poli bekenden tegen. Het is bijna gezellig om op de poli te komen. En dat is weer een beetje vreemd. De reden waarom ik mensen ken, die ik daar tegenkom, is helemaal niet leuk. Vreemde wereld, de wereld van chronisch zieken.

Vanavond Wouter Hamel live in Paradiso gezien en we zijn al weer thuis. We waren de hele avond al thuis, want we hebben het live concert via internet gekeken op Fabchannel.com.

Mooi dat zieken en invaliden via internet ook live concerten kunnen bijwonen.

Heel goed concert met vele speciale gasten en prachtige improvisaties op nummers die we al in veel varianten gehoord hebben en nu weer heel anders klonken.

De video’s van dit concert zijn binnenkort te zien op fabchannel:

www.fabchannel.com/nl/wouter_hamel_concert/2009-02-21

Op fabchannel staan meer dan duizend concerten. Dus wie wat anders wil zien kan daar ook terecht. Heel goed camerawerk en montage.

Laatst was ik in het Grafic Design Museum in Breda. Eigenlijk omdat ik toevallig in Breda was en me bedacht dat ik daar nog eens naartoe wilde.

Helaas tref ik het heel vaak in musea dat net de tentoonstelling wordt op- of afgebroken, zodat het halve museum leeg is. Nu dus ook weer. Jammer. Maar de vaste presentatie was wel zo leuk dat het achteraf niet zo erg was.

Het grootste deel van de vaste collectie bestaat uit 100 jaar grafisch ontwerp in Nederland. De eerste zaal bevatte wel hele oude vormen van grafisch ontwerp en vond ik niet zo interessant. Pas aan het eind zag ik verpakkingen van Van Nelle (o.a. voorlopers van Pickwick) van net voor de oorlog. Dat vond ik dan wel weer leuk.

In de volgende zaal (na de oorlog) zag ik de bordjes van Schiphol en de NS, de Gulden bankbiljetten, postzegels, e.d. Dat sprak wat meer tot de verbeelding. Aan de koppen van grote vitrinetafels lagen touch screen monitoren. Daarop kon je door de ontwerpen uit een bepaalde periode bladeren en meer informatie opvragen. Erg mooi gedaan.

De laatste zaal die ik heb gezien bevatte een aantal specifieke ontwerpen, zoals de nieuwe huisstijl van de politie en een jubileumboek voor een van de heren Ventener van Vlissingen. Bij alle ontwerpen zat ook weer een toch screen, maar dan met video’s met een verslag van de ontwerper over zijn ontwerp. Heb ik ook nog een tijd naar gekeken.

Dat wat ik heb gezien vond ik heel mooi vormgegeven. Prettig museum als je van grafisch ontwerp houdt.

Wat: tentoonstelling Alberto Giacometti
Waar: Kunsthal, Rotterdam
Wanneer: 5 februari 2009

Heel interessant om heel veel werk van Giacometti in één tentoonstelling bij elkaar te zien. Zo’n 15 – 20 jaar geleden kwam ik in ieder museum voor moderne kunst wel iets tegen van Giacometti. Vooral zijn smalle beeldjes vielen direct op. Maar de laatste 15 jaar heb ik niets meer van hem gezien.

Ik vond zijn beelden en portretten altijd prachtig en heb nu weer heel geboeid zijn werk bekeken. Hij wilde zo goed mogelijk de mens weergeven met zijn kunstwerken en dat is vermoedelijk wat het zo interessant maakt. De mens blijft altijd een mooi onderwerp van studie.

Ook weer iets opgestoken. Giacometti maakte alles zoals hij het zag en niet zoals het is. Veel beelden hebben een plat hoofd; het vooraanzicht is normaal, breed en ovaal, terwijl het zijaanzicht smal is. Bij andere beelden is het weer andersom. Sommige beeldjes zijn heel klein; zo’n 4 centimeter hoog. Die heeft hij gemaakt van mensen, die hij vanuit zijn appartement buiten zag lopen en er dus zo groot uitzagen op die afstand.