En zo kon het gebeuren dat we weer eens naar Wouter Hamel keken en  luisterden. Nu in een theater in Cuijk (Kuuk voor Brabanders). Cuijk? Zoek dat zelf maar op.

Mijn schoonzus had kaarten gewonnen via een Brabantse krant. Ze zou samen met Sandra zijn gegaan als ze niet zelf op vakantie was. Dus nu mocht ik mee met Sandra. Het is even een stuk rijden, maar het was de moeite waard.

Iedere uitvoering van Wouter en zijn band is weer anders. Wat een topmuzikanten. Het zijn dan ook allemaal conservatoriumjongens. Veel improvisaties deze keer. Misschien deden ze extra hun best omdat Wouter zijn ouders in de zaal zaten. Het was ook een intieme voorstelling omdat er maar zo’n 250 mensen in de zaal zaten. Hele andere sfeer dan toen Sandra in Vredenburg in Utrecht was.