Wij wilden fietsen in Parijs met de Velib; de huurfiets die je bijna op iedere hoek van straat kunt pakken. Heb je wel een abonnement nodig. Dat trek je eenvoudig met je creditcard uit de terminal. Zelfs voor 1 dag; 24 uur. Toen wij op dinsdag een abonnement hadden gekocht begon het te regenen. Dus niet fietsen.

Het was beter weer voor een museum. Dat werd het Musée des Art Décoratifs in een vleugel van het Louvre. Met prachtig uitzicht op de Jardins des Tuileries. Met regen was het uitzicht helaas wat minder.

Dit museum vind ik het design museum van Parijs. Interieur, grafisch ontwerp, mode, e.d. Een aardige suppoost legde ons uit waar wat te vinden was. Hij vertelde dat er op de 3e verdieping een buffet was. Leek ons wel handig voor een kop koffie of lunch. Toen we later op de 3e verdieping waren was daar geen buffet, maar werk van Jean Dubuffet. Valt toch niet mee dat Frans.

Dubuffet was ik ook in Chicago tegengekomen. Daar kwam ik achter toen ik de foto’s van Calder opzocht. In de tuin van het Kröller-Müller Museum staat ook een werk van hem. In Parijs hing schilderwerk van hem.

We hebben een expositie gezien met alleen rode dingen. Van kerstmannen en roodkapje tot plastic wegwerpservies en speelgoedauto’s. Wel een beetje ver gezocht, maar toch leuk. Verderop een verzameling meubilair van de afgelopen vijftig jaar. Vijf verdiepingen met op iedere verdieping tien jaar meubelhistorie. Veel nostalgie. We zagen klapstoeltjes van perspex met staal, die we jaren geleden hebben weggegooid. Jammer. Nu staan ze in het museum.

In het museum hebben ze een heel goed modern restaurant. Daar hebben we geluncht. Veel Fransen aan de lunch. Heel druk. Lekker gegeten.

En toen was het droog. Het werd tijd om een Velib-stalling te zoeken. Maar rond het Louvre heb je die niet veel. Uiteindelijk op Ile de la Cité onze eerste Velib uit de stalling gehaald. Even wat codes intypen op de terminal en het slot van je fiets gaat open.

De Velib is een luxe variant van de witte fiets van park de Hoge Veluwe. Je kunt de zadelhoogte goed instellen en je hebt 3 versnellingen. Mandje voorop. Fietsen in het hartje van Parijs is wat onrustig. Zelfs op de twee eilanden. Maar wel een belevenis. We zijn naar Canal St. Martin gefietst en daar hebben we de metro naar het hotel genomen.

Op woensdag hebben we een Velib gepakt bij Place d’ Italy. Van daaruit kun je heel lang bergafwaarts richting het centrum. Bijna niet hoeven trappen. Dat was wel aangenaam. We kwamen ook nog langs La Mosquée de Paris. Heel groot en heel mooi.