Vandaag is mijn laatste dag in dienst bij CODA. Omdat ik sinds eind 2005 arbeidsongeschikt ben, was het voor mijn werkgever tijd om mijn ontslag eens aan te vragen. Meestal gebeurt dat na een jaar arbeidsongeschiktheid. CODA heeft wat langer gewacht.
Begin dit jaar is mijn ontslag aangevraagd bij het UWV. Daar gaat nog wat administratieve rompslomp overheen voordat het wordt goedgekeurd. En dan staat er nog een ontslagtermijn in mijn arbeidscontract. En zo komen we dus op 31 augustus 2009 terecht.
Een nieuwe fase. Een vreemd gevoel zo zonder werkgever. Niet dat het veel uitmaakt, want ik ontving al die tijd al geen salaris meer. Ik heb nog steeds dezelfde uitkeringen. Binnenkort geeft CODA een strandfeestje voor het personeel. Kan ik nog even een paar (oud-)collega’s spreken.
Hierbij nog een historische foto van mij op het werk voordat ik ziek werd. Om privacyredenen heb ik mijn collega er af geknipt.
That’s how it goes my friend! Nu heb je tijd voor een stukje varen! Het wordt woensdag mooi weer, heb ik van de weermannen begrepen!
Hoi Bas.
Mag ik dit zien als een zorg minder? Ik ga er van uit. Misschien kunnen we het op de regiodag er over hebben.
Hier is alles OK. Ik moet me alleen voorbereiden op een CKP-leven zonder Karin. Maar dat zal wel lukken.
PS. Waar Google Chrome al niet goed voor is.
Groet