bas’ blog

15 jaar geleden verscheen in de VPRO gids een reeks artikelen over het Internet met de titel “Er gaat een digitale wereld open”.

Nu is internet gesneden koek voor de meeste mensen, maar 15 jaar geleden was het maar bij een handje vol mensen bekend. Het internet werd uitgelegd als “het wereldwijde, niet-commerciële netwerk van computeraansluitingen”. En “Internet” werd geschreven met een hoofdletter. Het was namelijk de naam van een netwerk dat daarvoor nog Arpanet heette.

Het “niet-commerciële” is wel interessant. Nu is internet voor het grootste deel commercieel. Maar 15 jaar geleden was commercie op internet not done, ondanks dat internet een grote anarchie was. In het eerste artikel schrijft de auteur over een Amerikaans advocatenkantoor.

Het kantoor overtrad de netwet door te adverteren op het Net

De provider van het kantoor werd overspoeld met boze berichten van internetgebruikers, waarop de provider besloot maatregelen te nemen tegen de advocaten.

Geen Big Brothers in Cyberspace

Het laatste artikel gaat over de ‘aanbieders’ van internet (inmiddels beter bekend als internet (service) providers; ISP’s). Het artikel wordt afgesloten met:

…dat de aanbieders geen winstoogmerk hebben. Het feit dat er zoveel verschillende aanbieders zijn, lijkt ook de vrees te kunnen ontzenuwen dat er binnenkort wel een media-multinational opstaat, die zal proberen het Internet voor commerciële doeleinden te gebruiken. Zolang de koppeling van computers en netwerken op non-profit basis en door allerlei kleine stichtingen wordt verzorgt is dat voor dat soort Big Brothers geen plaats in Cyberspace.

Helaas namen de media-multinationals het internet al snel over. Begin 1995 nam ik een abonnement bij PI.net, later Planet Internet. Op dat moment nog een non-profit organisatie. In de loop van 1995 nam KPN de internet provider over en belandt ook Planet in commerciële handen. (nl.wikipedia.org/wiki/Planet_Internet en www.frackers.com/2008/01/04/000645.html)

En met Google hebben we een Big Brother die alles van ons vastlegt.

Interactieve radio

De VPRO lanceert in 1994 ook haar “World Wide Web Server”:

Allereerst is deze gebruikersvriendelijk. Dit komt door het begrip Hypertext. … De teksten zullen oplichtende trefwoorden vertonen.

Heel vooruitstrevend in die tijd.

De VPRO ging toen ook experimenteren met interactie met de radioluisteraar via internet: onderwerpen en vragen via de website doorgeven en zelfs geluidsfragmenten opsturen per e-mail.

Nog een paar mooie citaten van Christopher Yavelow, componist en computer deskundige:

Ik denk dat multimedia de logische volgende stap zal zijn omdat het mensen actief maakt

Dat is wel uitgekomen!

Over vijf tot tien jaar typt niemand meer. Waarom zou je, als je tegen de computer kunt praten?

Ondanks veel research en experimenten is dat dan weer niet uitgekomen. Er zijn verschillende softwarepakketten op de markt, die heel goed jouw spraak om kunnen zetten naar geschreven tekst. Maar heel populair is het nooit geworden.

En hoe kom je aan al deze wijsheid? Ik bewaarde nog wel eens wat over internet en computers. Dit is denk ik het oudste dat ik nog heb. En nu precies 15 jaar oud. Met deze artikelen, de VPRO CD-Rom met programma’s en het experimenteren op de VPRO server heb ik mijn eerste schreden gezet op internet.

Gisteren met de kano gevaren op de Kromme Rijn. Van kasteel Beverweerd (bij Werkhoven) naar Theehuis Rhijnauwen (Bunnik). Hele mooie tocht van ongeveer 2 uur. De Kromme Rijn is heel mooi hier.

Sommige stukken lijken door de begroeiing wel oerwoud. Andere delen zijn oer Hollands met weiland, koeien en boerderijen. Allerlei bruggetjes en paadjes. Mooie huizen langs het water. Ik ken deze omgeving vrij aardig, maar ik heb nu weer hele nieuwe dingen gezien.

Een groot deel van de tijd hoor je het geruis van de (snel-)wegen; het is ook wel een heel druk deel van het land. Maar hele stukken hoor je alleen ons peddelen en de vogels.

Zat een jongen langs te kant te kijken hoe iemand anders zat te vissen: “Jullie hebben zelfs een motor”. Alsof hij zelf zo lekker actief was. Dat elektromotortje is wel handig als je een appel wilt eten of even wilt uitrusten.

Het theehuis/pannenkoekenhuis is een handige plek om te stoppen na het kanoën. Een pannenkoek konden we wel gebruiken.

Afgelopen dinsdag waren we in de Grote Kerk in De Haag. Daar was de manifestatie Kanker in Beeld. In de kerk was een tentoonstelling van kunstwerken van kankerpatiënten en naasten. Ben je weer lekker met je ziekte bezig. Dat is het niet zo ze. We hebben hele mooie schilderijen en beeldhouwwerken gezien. De kunstwerken waren wel heel aangrijpend als je zelf kanker hebt. Het verhaal er achter is vaak nog aangrijpender.

Op deze dag hield Jörgen Raymann een lezing in de kerk. Dat ging over kanker en allochtonen. En in Jörgen zijn geval vooral over kanker en Surinamers. Een heel aangrijpend verhaal over zijn ervaringen binnen zijn familie. Hij vertelde onder andere dat Surinamers over het algemeen niet willen praten over hun kanker en de aankomende dood.

In Nederland is kanker nu minder een taboe. Maar pas sinds de 60-er jaren denken mensen in Nederland niet meer dat kanker besmettelijk is. En nu nog zijn er mensen die liever niet over hun ziekte praten. Daarom is deze manifestatie ook goed. Met Kanker in Beeld probeert de organisatie mensen aan te zetten om zich door middel van creativiteit te uiten over hun ziekte.

www.kankerinbeeld.nl

Dat zijn de woorden van Hans Aarsman. Niemand kan de wereld vangen in een foto. Hans Aarsman was fotograaf; hij stopte in 1995 met fotograferen. Nu schrijft hij o.a. toneelstukken en bespreekt wekelijks een foto in de Volkskrant. Ik vind het altijd weer bijzonder welke details hij uit een foto haalt of erbij verzint.

Dit weekend zagen we de monoloog “Niemand kan het” door Carly Wijs, die zij samen met Hans Aarsman schreef. Het gaat over wat je op een foto ziet en wat je met een foto wil. En over Aarsman zelf. Het gaat dus vooral over de relatie tussen het onderwerp en de fotograaf. En daar is veel over te vertellen. Vooral met de foto’s die ze als voorbeeld gebruiken.

Het is een monoloog over de gedachtenspinsels van Aarsman. Het werd mij ook duidelijk waarom hij met fotograferen is gestopt. Altijd op zoek naar je onderwerp. Lang om je onderwerp heendraaien om het zo goed mogelijk op de foto te krijgen. En heb je dan een goede foto? Al dat gedoe, terwijl de mooiste onderwerpen voor je voeten liggen.

Heel knap van Carly Wijs om een uur lang een monoloog af te steken. Soms een hele lange pauze erin. Ondertussen vanaf de laptop de de foto’s laten zien. Ik vond het interessant en boeiend.

De redactie van de CKP website is onlangs uitgebreid met Sander. Gisteren hebben we de eerste ‘vergadering’ van de nieuwe webredactie gehouden. Het is eigenlijk meer lotgenotencontact en daarbij hebben we het over de website gehad. Edwin is net terug uit het ziekenhuis en Sander en ik hebben hem opgezocht.

Het was weer heel prettig om bij te praten over ons leven met Kahler. Ook goed dat we met z’n drieën aan de website werken.

Vandaag eens op archive.com gekeken. Daar kun je terug in de tijd van het internet. Het internet is een enorme opslagruimte voor van alles en nog wat. Op archive.org kunt je zelfs oude versies van websites bekijken.

Een paar voorbeelden:

De vpro website is een van de eerste sites die ik bezocht toen ik voor het eerst het internet op ging. In 1994 stond in de vpro gids een reeks artikelen over internet. Bij de vpro heb ik toen een CD-Rom met programma’s gekocht; een internetbrowser (Netscape), een jpeg-viewer, news reader, e.d. Zowel voor Macintosh als voor IBM compatible PC.

Internetverbinding maken was in 1994 nog vrij duur. Maar in 1995 kwam Planet Internet met betaalbare abonnementen. In mijn map met internetgeschiedenis vond ik nog aan aanmeldformulier bij Planet uit 1995.

Op het plaatje van de Google site uit 1999 zie je dat het toen nog een beta site was. 10 jaar later praat iedereen over ‘googlen’.

Zoals je ziet aan de plaatjes staan zelfs twee versies van mijn website in archive.org. Mijn allereerste website (1995 of 1996) vind je daar niet, maar de tweede wel. De tweede kun je ook nog live zien op www.xs4all.nl/~bsibbing/oud/. De eerste heb ik geen kopie meer van.

archive.org

De vorige buddydag zouden Sander en ik gaan varen. Maar dat ging niet door vanwege de regen. Gisteren hebben we wel gevaren. Het was mooi weer en Broek op Langedijk is prachtig. Zeker met de boot. Sander heeft voor mij een uitgebreide toeristische route gevaren. De hele historie van het zuurkoolgebied gezien.

En natuurlijk was het lotgenotencontact weer heel prettig.

Zie ook Sanders blog

Afgelopen weekend bestond uit kunst en cultuur aan de Belgische kust. Interessante en minder interessante kunst en kust gezien, van Knokke tot aan de Franse grens.

De reden voor deze reis was de kunstmanifestatie Beaufort03. Een driejaarlijks evenement waarvoor kunstenaars op locatie langs de kust kunstwerken maken. Ik was daar met een vriend die de Belgische kust goed kent en mij naar de kunstwerken heeft gereden. Dan kan je met beperkte energie een heleboel zien in een weekend.

We logeerden in De Haan. Na vergelijkend warenonderzoek vind ik dat wel de leukste badplaats aan de kust. De enige plaats waar de gebouwen aan de boulevard niet hoger zijn dan 4 verdiepingen en het achterliggende dorp nog sfeer heeft. De rest van de kustplaatsen zijn betondorpen.

Westende
Het mooiste kunstwerk vonden we wel de houten bijenkorf (eigenlijk heeft het geen titel) in Westende. Prachtig. Vooral met zonlicht erop komt het lijnenspel mooi uit. Het licht in de watertoren in Westende hebben we in het donker nog bekeken en dan is het prachtig; telkens wisselende kleuren in de top van de toren. Mijn foto’s zijn niet goed gelukt, maar de video via de link onderaan de pagina laat het wel mooi zien. De bewoners vonden het zo mooi dat de gemeente de lichtkunst heeft aangekocht.

Oostduinkerke
‘Het zwaartekracht museum’ in Oostduinkerke was moeilijk te vinden (blij dat we met de auto waren) en leek ons niet bijzonder. Maar als je het dan in het echt ziet is het mooi gemaakt. Gekleurde rechthoekige figuren over de ruïne van een klooster. Als je er op afstand langsloopt ziet het er telkens anders uit.

Blankenberge
De ‘Tramhalte Façade’ leek ons ook niks, maar was toch ook bijzonder. De kunstenaar heeft een vervallen gevel gemaakt, die er heel echt uitziet. Stukken gevel die ontbreken,  geschilderd roest niet van echt te onderscheiden, uitgedroogde plantjes achter het gebroken raam. Alles klopt. Je kunt er heel lang naar kijken en iedere keer valt je weer iets op.

De Haan
De tunnel van het Zeeprevatorium en de windvanen, beiden in De Haan, waren ook heel mooi. De overige dingen die we hebben gezien waren leuk tot matig. De hele reis leverde wel veel foto’s op en ik heb de hele Belgische kust gezien. En lekker gegeten, want dat kan heel goed in België.

Website van Beaufort03: www.beaufort03.be

Video’s van de kunstwerken op Focus WTV: www.focus-wtv.tv/programma/beaufort03

Gisteren waren we weer op de poli in het UMC Utrecht. Ik was vorige week al bij het laboratorium geweest om bloed te laten afnemen. Dus alle uitslagen waren bekend. Het gaat vooral om de waarde van de M-Proteïne. Het was deze keer 11 (vorige keren 8, 6, 4). Het loopt nog steeds op. En dat is niet goed, maar is wel volgens de verwachting.

Mijn arts vond het nog niet nodig om met de behandeling te beginnen. Die begint dan zeker wel over 6 weken, want dan zal de waarde wel boven de 12 zijn. En voor mijn arts is 12 wel een grens waarboven behandeld gaat worden. Bij mij tenminste. Bij andere patiënten kan dat weer anders zijn.