15 jaar geleden verscheen in de VPRO gids een reeks artikelen over het Internet met de titel “Er gaat een digitale wereld open”.
Nu is internet gesneden koek voor de meeste mensen, maar 15 jaar geleden was het maar bij een handje vol mensen bekend. Het internet werd uitgelegd als “het wereldwijde, niet-commerciële netwerk van computeraansluitingen”. En “Internet” werd geschreven met een hoofdletter. Het was namelijk de naam van een netwerk dat daarvoor nog Arpanet heette.
Het “niet-commerciële” is wel interessant. Nu is internet voor het grootste deel commercieel. Maar 15 jaar geleden was commercie op internet not done, ondanks dat internet een grote anarchie was. In het eerste artikel schrijft de auteur over een Amerikaans advocatenkantoor.
Het kantoor overtrad de netwet door te adverteren op het Net
De provider van het kantoor werd overspoeld met boze berichten van internetgebruikers, waarop de provider besloot maatregelen te nemen tegen de advocaten.
Geen Big Brothers in Cyberspace
Het laatste artikel gaat over de ‘aanbieders’ van internet (inmiddels beter bekend als internet (service) providers; ISP’s). Het artikel wordt afgesloten met:
…dat de aanbieders geen winstoogmerk hebben. Het feit dat er zoveel verschillende aanbieders zijn, lijkt ook de vrees te kunnen ontzenuwen dat er binnenkort wel een media-multinational opstaat, die zal proberen het Internet voor commerciële doeleinden te gebruiken. Zolang de koppeling van computers en netwerken op non-profit basis en door allerlei kleine stichtingen wordt verzorgt is dat voor dat soort Big Brothers geen plaats in Cyberspace.
Helaas namen de media-multinationals het internet al snel over. Begin 1995 nam ik een abonnement bij PI.net, later Planet Internet. Op dat moment nog een non-profit organisatie. In de loop van 1995 nam KPN de internet provider over en belandt ook Planet in commerciële handen. (nl.wikipedia.org/wiki/Planet_Internet en www.frackers.com/2008/01/04/000645.html)
En met Google hebben we een Big Brother die alles van ons vastlegt.
Interactieve radio
De VPRO lanceert in 1994 ook haar “World Wide Web Server”:
Allereerst is deze gebruikersvriendelijk. Dit komt door het begrip Hypertext. … De teksten zullen oplichtende trefwoorden vertonen.
Heel vooruitstrevend in die tijd.
De VPRO ging toen ook experimenteren met interactie met de radioluisteraar via internet: onderwerpen en vragen via de website doorgeven en zelfs geluidsfragmenten opsturen per e-mail.
Nog een paar mooie citaten van Christopher Yavelow, componist en computer deskundige:
Ik denk dat multimedia de logische volgende stap zal zijn omdat het mensen actief maakt
Dat is wel uitgekomen!
Over vijf tot tien jaar typt niemand meer. Waarom zou je, als je tegen de computer kunt praten?
Ondanks veel research en experimenten is dat dan weer niet uitgekomen. Er zijn verschillende softwarepakketten op de markt, die heel goed jouw spraak om kunnen zetten naar geschreven tekst. Maar heel populair is het nooit geworden.
En hoe kom je aan al deze wijsheid? Ik bewaarde nog wel eens wat over internet en computers. Dit is denk ik het oudste dat ik nog heb. En nu precies 15 jaar oud. Met deze artikelen, de VPRO CD-Rom met programma’s en het experimenteren op de VPRO server heb ik mijn eerste schreden gezet op internet.