Vandaag waren we weer op de poli voor een controle. Vandaag controleerde de arts of ik de kuur goed verdraag. Gezien de bloedwaarden bleek dat zo te zijn. Mijn leukocyten (witte bloedcellen) waren zelfs gestegen van 4 naar 5,4; vermoedelijk door de prednison. Ondanks de hogere leukocyten neemt mijn weerstand wel af door de REP-kuur. Dus ik moet voorzichtig zijn met zieke mensen in mijn omgeving.

Omdat ik de kuur goed verdraag mag ik nu twee keer zo veel Endoxan slikken (van 50 naar 100 mg). ‘Joepie!’ Over twee weken hoor ik of ik dat ook goed verdraag. En een week daarna hoor ik welke effect de kuur heeft op de m-proteïnen of te wel op mijn ziekte.

Ik heb vandaag ook gevraagd over de “lytische metastase” in mijn derde rib, die de radioloog in het rapport van de CT-scan had vermeld (zie artikel “Meer over de rib“). Metastase (uitzaaiing) is een verkeerde term. Er is sprake van een lokale Kahlerhaard of lytische lokalisatie. Dat is een plek waar het bot van binnenuit wordt aangetast als gevolg van de Kahler.

De Kahlerhaard in mijn rib is nog steeds pijnlijk en in mijn bovenarm heb ik ook nog steeds spierpijn. We hopen dat beiden door de REP-kuur overgaan. Verder heb ik te maken met slecht slapen door de prednison. Daarvoor slik ik ‘s nachts als ik wakker wordt een pilletje melatonine. Dan slaap ik na een tijdje meestal weer verder. Overdag ben ik dan weer moe van de Revlimid en het slechte slapen, maar ook een beetje hyper van de prednison. Heel vreemd gevoel.

Al die bijverschijnselen van de kuur zijn nog redelijk acceptabel. Zeker als we de ziekte hiermee weer kunnen onderdrukken.