bas’ blog

Vorige week was ik op bezoek bij een vriend in Amsterdam. Op kantoor dan. En dat kantoor ligt aan de A10 Ringweg Zuid. Ik ging met de trein en metro en dan lopen vanaf het metrostation Van der Madeweg en een stuk over de Sparklerweg.

Ik heb daar zo’n 20 jaar geleden gewerkt en veel gereden met de auto. Inmiddels is er veel bijgebouwd. En lopend zie je veel meer. Een interessante wandeltocht met herkenning en verrassing.

We zijn al bijna een week terug van onze vakantie in de Provence. Op de heenreis in Metz geweest. Het Centre Pompidou Metz was net een paar dagen open. Mooie overzichtstentoonstelling van moderne kunst. Prachtig gebouw; het lijkt meer een tent dan een gebouw. De kathedraal van Metz is heel bijzonder; veel bijzonder glas-in-lood.

De Provence was heel aangenaam. Veel rondgereden; dorpen, kapelletjes en kerken bekeken. Genoten van bergweggetjes, mooie uitzichten, terrasjes, eten en drinken. Zoals gebruikelijk moesten we weer uitrusten toen we thuis waren.

De Transhumance in St. Remy eindelijk gezien; de trektocht van de schapen en geiten van de winter- naar de zomerweide. Wel folkloristisch, maar toch leuk om te zien.

Wel veel klaprozen, maar nog geen lavendel. 26 graden, strak blauwe lucht en veel wind.

Net terug uit Amersfoort. We zijn naar de kunsthal KAde geweest. KAde of KadE staat voor Kunsthal aan de Eems. Bijna een jaar geleden geopend. Vandaag voor het eerst geweest.

Het gebouw is heel mooi, hoewel we door de sneeuw de buitenkant niet heel uitgebreid hebben bekeken. Het interieur van de entree, winkel en café is ontworpen door Studio Makkink & Bey. En van hun ontwerpen was ook een expositie ingericht. Allerlei concepten en maquettes. Dat vond ik interessant.

Van Marcel van Eeden hingen tekeningen uit de Sammlung Boryna. Marcel van Eeden maakt iedere dag een tekening naar aanleiding van een foto van voor zijn geboortedag. Hij is daar jaren geleden mee begonnen en houdt het nog steeds vol. Hij zette ook iedere dag zo’n tekening op zijn blog; een blog met alleen tekeningen. Op zijn website staat nu een serie over De Cornelia Maersk: www.marcelvaneeden.nl.

De derde expositie was 10 jaar The One Minutes. Allemaal video’s van 1 minuut. In KAde wordt in een ruimte een heleboel van deze filmpjes tegelijkertijd afgespeeld. En die kun je dan vanuit een Fatboy zak of hangmat bekijken. 8 Projectoren, die iedere minuut een ander filmpje afspelen. Vrij vermoeiend. Maar je kunt veel van de TheOneMinutes ook op internet bekijken. Veel kleiner beeld, maar wel rustiger om naar te kijken: www.theoneminutes.org en www.cityoneminutes.org.

De heen en terugreis was ook bijzonder. Nu we dachten dat we alle sneeuw van 2010 wel hadden gehad keken we naar het zoveelste witte landschap.

Het café is een aanrader. Mooi interieur, prettige bediening en lekkere eten en drinken. Ook te bezoeken los van de kunsthal.

In het Grafisch Museum in Groningen is een overzichtstentoonstelling van het werk van Joost Swarte. Het is ver weg, maar we zijn er gisteren toch maar naar toe gegaan.

Waarom Joost Swarte? Ik vind zijn werk heel mooi en ik kan er heel lang met plezier naar kijken. Telkens zie ik weer andere dingen in zijn tekeningen en ontwerpen. Het blijft me fascineren.

De tentoonstelling was niet heel groot. Met 3 kwartier hadden we het wel gezien. Het was wel heel interessant om veel werk van Swarte bij elkaar te zien. Vooral leuk om van veel werk ook de schetsen en ontwerpen te zien. Ook weer werk gezien dat ik nog niet kende.

De presentatie was ook de moeite waard. De golfkartonnen schragen, waarop alles werd gepresenteerd, waren prachtig. Ik dacht dat die door Joost Swarte waren ontworpen, maar dat blijkt van de hand van Jan Kees Schelvis te zijn (zie Comment bij dit artikel). Iedere schraag had een nummer in de voet, waarmee de volgorde werd aangegeven.

In de winkel van het museum waren uiteraard weer allerlei leuke Joost Swarte spullen te koop. Ik heb me ingehouden en alleen een tijdschrift (Kunst Schrift) en een paar ansichtkaarten gekocht. Ik heb al een aardige verzameling met Joost Swarte spullen (zie foto’s). Dat is heel leuk, maar het moet niet uit de hand lopen.

Omdat we tijd overhadden zijn we ook even naar het Groninger museum geweest. De tentoonstelling ‘Jong in Groningen – Kunst uit de periode 1945-1975′ gezien. Heel verrassend. Werk van Groninger kunstenaars dat we niet kende. Daar zaten hele mooie dingen tussen.

Een andere tentoonstelling met werk van Folkert de Jong vonden we niet heel boeiend. Allemaal beelden en beeldengroepen van bouwschuim. Wel weer een kunstenaar die in zijn werk de verontrustende aspecten van het menselijk leven laat zien. Maar het sprak ons niet erg aan.

Prachtige en kunstige website van Joost Swarte: joostswarte.com

Grafisch Museum: grafischmuseum.nl

Groninger Museum: groningermuseum.nl

Radio Kootwijk - Gebouw A

In mijn laatste artikel beloofde ik nog meer te schrijven over de plaatsen, die we op de Veluwe hadden bezocht. Een van die plaatsen was Radio Kootwijk. Daar was ook een tentoonstelling in het kader van de Internationale Triënnale Apeldoorn en wel in gebouw A. En die wilde ik wel eens van binnen zien zonder verplichte rondleiding. Dit was mijn kans.

Voordat ik dit artikel eindelijk ging schrijven, las ik deze week op de blog van een vriend van mij, dat hij deze week in Radio Kootwijk was geweest: Zeewier Logboek – Hallo Bandung. Toch toevallig dat je allebei graag dat strenge gebouw met die bijzondere geschiedenis een keer wilt zien en dat je dan in dezelfde week daar bent.

Het is al bijzonder om naar Radio Kootwijk te rijden. Je rijdt lange tijd door de bossen. Komt een keer een kruising tegen en dan weer een lange weg door heide en bossen. En ineens staan daar rijtjes huizen langs de weg; Radio Kootwijk. Vervolgens zie je wat verder een paar villa’s; eerst een hele grote (vermoedelijk van de directeur) en daarna twee iets minder grote (vermoedelijk van de onderdirecteuren). En dan zie je aan het eind van de weg het bekende gebouw, dat de naam Gebouw A draagt. Typische PTT benaming. Over de geschiedenis van Radio Kootwijk zal ik hier niet schrijven. Daarover is van alles te vinden op internet; Jeroen vertelt er op Zeewier Logboek ook het een en ander over.

We zijn eerst een rondje om Radio Kootwijk gaan fietsen. Van Gebouw A richting Kootwijk. Langs het fietspad kwamen we nog zo’n streng gebouw tegen, waarvan ik de naam of letter niet kan vinden op internet.

Radio Kootwijk - bijgebouw langs fietspad richting Kootwijk

Radio Kootwijk - bijgebouw - bol ornament

Van daar doorgereden naar Assel en daar troffen we een overvol terras aan bij de spoorbaan. Daar zijn we maar eens gaan zitten. Het had zo’n sfeer, die je ook hebt op wintersport terrassen. Allemaal etende en drinkende mensen, die bijkomen van hun sportieve bezigheden; lopen, fietsen, motorrijden en autorijden (in plaats van skiën). Als de trein voorbij kwam verstond je elkaar niet, maar niemand scheen zich daaraan te storen. Een en al Hollandse gezelligheid.

Van Assel weer terug naar Radio Kootwijk en gebouw A bezocht. Ik ben vooral geïnteresseerd in de architectuur. Met name vanwege de strenge vormen. Het was erg druk; zondagmiddag en een tentoonstelling. Het viel niet mee om het interieur te fotograferen zonder mensen erbij. Het interieur was net als het exterieur zeer streng, functioneel en begin 20e eeuw modern. Ik hou daar wel van.

Radio Kootwijk Gebouw A: plafondlamp

Radio Kootwijk - Gebouw A - Trap

Radio Kootwijk - Gebouw A - Radio

Radio Kootwijk - Gebouw A - kraan

Wat me opviel, is dat de buitenkant van de gebouwen volledig van beton zijn opgetrokken. Hier en daar wat hardsteen of staal. Echte kozijnen zijn er niet; de ramen zitten in het beton. Daardoor zijn de ramen openingen geworden in de muur, zonder omlijsting.

Aan het intereur zie je dat het gemaakt is voor de eeuwigheid. Alsof we een paar honderd jaar lang een radioverbinding met Indonesië nodig hadden. Zolang heeft die verbinding niet hoeven funtioneren.

De dag na het concert van Wouter Hamel waren we toe aan wat rust. Daarvoor zijn we op de terugweg naar de Posbank gereden.

Het Paviljoen Posbank kennen wij van een televisieprogramma over de AM-NAi Prijs (een tweejaarlijks prijs voor het beste, in de afgelopen 2 jaar, opgeleverde gebouw, ontworpen door een architect jonger dan veertig). Een van de genomineerden in 2004 was Bjarne Mastenbroek van Search Architecten met het Paviljoen Posbank. Nu hebben we het eindelijk in het echt gezien met de prachtige omgeving.

Heel bijzonder gebouw. Het gaat geheel op in het landschap door de vorm en het gebruik van de materialen. Binnen zijn ook veel natuurlijke of natuurlijk lijkende materialen gebruikt. Vanaf de ingang loopt de vloer van het vierkante gebouw heel geleidelijk omhoog totdat je ongemerkt aan het eind (in de loungeruimte) weer boven de ingang staat. Het lijkt bijna de tekening “Ascending and Descending” van M.C. Escher uit 1960.

Het gebied rond de Posbank is prachtig. Het glooiende landschap doet buitenlands aan. We hebben er nog even gewandeld.

Deze week ook nog even in Den Bosch geweest. Deze stad heeft een museum voor moderne kunst dat SM’s (Stedelijk Museum ‘s-Hertogenbosch) heet. SM’s zit in een mooi oud fabrieksgebouw en de winkel en entré zijn gemaakt van gif groene balies in ronde vormen. Dat was al de moeite waard. De expositie van Maria Roosen en Margriet Smulders vond ik wat minder interessant. Wel hele gekke en inspirerende stukken, maar niet echt mooi. Verder nog wat sieraden en video-installaties. Ik heb geen foto’s gemaakt, want dat mocht niet in SM’s. Nog nooit meegemaakt in een museum.

De omgeving van het museum vond ik wel interessant. Dit stadsdeel ten oosten van het station (Paleiskwartier geheten) bestaat uit nieuwe kantoren en apartementengebouwen en hier en daar een oude fabriek.

Even een paar dagen weggeweest. In de bossen bij Eerbeek op de Veluwezoom. Heerlijk weer voor ons; niet te warm, fris windje en geen regen.

Veel konijnen rond het huisje.

Af en toe een specht

Schaapskudde in Loenen

Bronkhorst bezocht (naar Brummen en dan met de pont over de IJssel). Bronkhorst is een heel klein en heel oud stadje aan de IJssel.

Gefietst en genoten van het uitzicht

Op de terugweg nog in Doesburg geweest. Heel mooie oude Hanzenstad aan de IJssel. Wat mij vooral opviel waren de gekleurde gevels van de restaureerde oude huizen in de binnenstad. Een hele serie foto’s van gemaakt en op Flickr gezet. Meteen mijn eerste bijdrage op Flickr.