Maanden niet in een museum geweest en zo kom je er twee keer in de week. Vandaag in het Boijmans Van Beuningen Museum in Rotterdam. Voor de tentoonstelling van Kees van Dongen en van Hella Jongerius.
Het werk van Kees van Dongen vonden we heel verrassend. We hadden nooit veel van zijn werk gezien. Het zijn hele toegankelijke schilderijen. Vooral veel portretten. De vrouwengezichten zijn bekend van de grote ogen, die tot bijna de zijkant van het gezicht doorlopen. Mooie kleuren heeft hij gebruikt. Vaak groen voor schaduwen op de huid. Dat doen wel meer schilders. Dat is wel interessant om over na te denken, waarom ze daarvoor groen gebruiken. Van Dongen schildert ook vaak (groene) contouren om zijn modellen. Dat geeft ook een speciaal effect. We hebben hier dus veel naar kleuren gekeken.
De andere tentoonstelling die we wilden zien was iets heel anders. Hella Jongerius ontwerpt serviezen, meubelen, stoffen en vazen. En het liefst zo, dat het er handgemaakt uitziet. Terwijl het meestal wel fabrieksmatig is vervaardigd. We hebben inmiddels wel wat keramiek van haar gezien. O.a. bij Tichelaar in Makkum. Bijzonder om zo veel van haar werk bij elkaar te zien. De wandkleden en stoffen vonden we ook heel mooi.
Daarna nog een deel van de vaste collectie van het museum bekeken. Bij de Design kwamen we onze TV van Philip Starck tegen en ook een klassieke B&O radio en een Walkman (Nostalgie). Verder nog schilderijen van begin 20e eeuw bekeken. Daar stond ook een grappige kunstwerk van Joan Miró bij (zie foto).
Het was erg druk in het museum door Kees van Dongen. En het waren ook vooral oudere bezoekers. Sandra en ik brachten de gemiddelde leeftijd van de bezoekers behoorlijk omlaag. En dan ben ik al net 50 geworden.
