Gisteren een paar fotografie-exposities gezien in Amsterdam.

Siebe Swart: foto’s vanuit de lucht; van het water dat wij naar ons hand hebben gezet. Naoya Hatakeyama: foto’s van de natuur en wat wij met de natuur hebben gedaan.

Saul Leiter: foto’s vanaf de veertiger jaren in New York. Prachtige composities. Effecten waarvoor tegenwoordig Photoshop wordt gebruikt. Mooie beelden van New York uit vervlogen tijden.

Ook nog de Grote Synagoge en de Portugese Synagoge bezocht. Heel mooi en indrukwekkend.

Siebe Swart en Naoya Hatakeyama: www.huismarseille.nl

Saul Leiter in het Joods Historisch Museum

Gisteren waren we in het Mauritshuis in Den Haag. Voor de tentoonstelling ‘Dalí ontmoet Vermeer; Moderne meesters te gast’. Elf keer een oude meester naast een moderne meester. Mooi gedaan en interessant om te bedenken wat de twee schilderijen bij elkaar heeft gebracht.

Zo gaan we vier keer in een maand naar het museum en daarvoor ruim een half jaar helemaal niet. Een tijd lang had ik weinig energie. Nu weer wat meer.

www.mauritshuis.nl

De tentoonstelling ‘Meer licht’ gezien in Museum De Fundatie in Zwolle. Heel verrassende kunstwerken. Licht geschilderd, licht gevend, over kleuren (via het licht), etc. De gastcurator Hans den Hartog Jager weet bij elk kunstwerk wel een link te leggen met licht. Interessante tentoonstelling.

Zo heet de tentoonstelling in het Gemeentemuseum Den Haag. En die hebben we vandaag gezien. Kunst uit Parijs van de eerste helft van de 20e eeuw. 40 topstukken van het Centre Pompidou hangen nu in Den Haag met stukken uit het Gemeentemuseum en van anderen.

Allemaal bekende kunstenaars en altijd zien we werken die we niet kenden. Dat onverwachte vind ik zo leuk.

Ook de tentoonstelling over Mondriaan en De Stijl bekeken. Dat blijf ik heel interessant en mooi vinden.

Eindelijk na lange tijd weer eens in een museum. Sinds vorige week ben van de verkoudheid af en heb ik wat meer energie. Had ik eindelijk eens zin om op pad te gaan.

Gemeentemuseum Den haag: www.gemeentemuseum.nl

Gisteren waren we in het Stedelijk Museum Amsterdam. De laatste dag van de tijdelijke openstelling. Heel boeiend vonden wij het niet.

We hebben veel lol gehad om een zaal waar één baksteen lag en op de muur een tekst in vage letters. Dat is dan wel weer mooi van abstracte kunst. Je kunt er als kijker alle kanten mee op.

Een kunstwerk dat we wel mooi vonden, bestond uit een aantal mandala’s van gekleurd zand op de grond; als een heel groot tapijt. Als je lang naar het midden van een mandala keek, kreeg je het gevoel alsof je je evenwicht verloor en erin getrokken werd. Heel sterk kunstwerk van Job Koelewijn.

Ook mooi vonden we de zaal waar de bezoeker zijn naam op de muur kon laten schrijven op hoofdhoogte; mijn naam staat er ook tussen. Heel mooi effect heeft dat (zie foto). Je ziet wat de lengte is van de meeste bezoekers. Vanuit die bijna zwarte band waaieren de namen een beetje omhoog en naar beneden. Mooi dat we het hebben gezien want vandaag gaat de witte muurverf er overheen voor de volgende expositie. Mijn naam is nu wel vereeuwigd; onder de muurverf.

Een andere interessante zaal had tekst in grote letters op de muur en vloer. Je loopt dus in het kunstwerk. Telkens zie je andere teksten.