het Depot Wageningen

Even iets anders. Vorige week waren we in het Depot in Wageningen. Een prachtige expositieruimte met beeldentuin in een mooi oud universiteitsgebouw.

De expositie van de houten sculpturen van Gerhard Lentink was heel interessant. Indrukwekkende sculpturen en groot vakmanschap in houtbewerking. De grote houten beelden kwamen goed tot hun recht in de ruime zalen.

http://www.hetdepot.nl/nl/beeldengalerij/Agenda_tentoonstellingen/Taal_in_Beeld

We hebben ook geluncht in restaurant Linnaeus. Dat was erg lekker. Zeker aan aanrader. Wij willen nog meer van hun menukaart proberen en nog meer van de kunst zien. Dus wij gaan nog wel een paar keer terug.

Het Depot: www.hetdepot.nl

{lang: 'nl'}

Stedelijk Amsterdam

Eindelijk weer eens in het Stedelijk Museum Amsterdam geweest. De nieuwbouw vind ik heel mooi. De expositie van Mike Kelley niet heel bijzonder; een paar mooie werken. Nieuwe aanwinsten vind ik ook interessant; eindelijk weer vernieuwende werken gezien.

{lang: 'nl'}

antwerpen anders

Een paar dagen in Antwerpen geweest. We hebben het MAS (Museum Aan de Stroom) gezien, het Middelheimmuseum (een heel grote openluchtmuseum met heel veel beelden) en het Park Spoor Noord. Gegeten en gewandeld hebben we in Zurenborg; wat vervallen, maar al enige tijd opkomend hippe wijk van Antwerpen.

Heel verrassend en inspirerend.

{lang: 'nl'}

kasteel Amerongen

Vandaag eindelijk naar kasteel Amerongen geweest. Daar wordt met video door het hele kasteel een dag in het leven van de bewoners van het kasteel getoond. En wel de dag 21 juni 1680. Dat wilde ik wel eens zien.

Ik vind het heel indrukwekkend. In verschillende kamers kun je verschillende stukken van de dag met andere personen meemaken. Heel mooi gemaakt met top acteurs en gefilmd met de belichting van een Rembrandtschilderij.

Het is nog te zien tot 21 juni. Echt een aanrader.

www.kasteelamerongen.nl

{lang: 'nl'}

Calder in Den Haag

Calder’s kunstwerken zijn te zien in Nederland. Vandaag in Den Haag geweest voor de expositie. Een van mijn favoriete kunstenaars. Mooi werk en vol humor. Geïnspireerd door Mondriaan en Miro, maar dan vaak ruimtelijk gemaakt met ijzer. En veel van Calders’s werk kan ook bewegen.

Drie jaar geleden zijn we nog in Parijs geweest voor een soortgelijke expositie (bas’ blog – Parijs 1 – Calder). Leuk om nu te zien welke contacten Calder in Nederland heeft gehad.

Ook een hele leuke kinderworkshop ruimte met bijbehorende boek: De Draad van Alexander door Siebe Posthuma.

Gemeentemuseum Den Haag

{lang: 'nl'}

fotografie

Gisteren een paar fotografie-exposities gezien in Amsterdam.

Siebe Swart: foto’s vanuit de lucht; van het water dat wij naar ons hand hebben gezet. Naoya Hatakeyama: foto’s van de natuur en wat wij met de natuur hebben gedaan.

Saul Leiter: foto’s vanaf de veertiger jaren in New York. Prachtige composities. Effecten waarvoor tegenwoordig Photoshop wordt gebruikt. Mooie beelden van New York uit vervlogen tijden.

Ook nog de Grote Synagoge en de Portugese Synagoge bezocht. Heel mooi en indrukwekkend.

Siebe Swart en Naoya Hatakeyama: www.huismarseille.nl

Saul Leiter in het Joods Historisch Museum

{lang: 'nl'}

moderne meesters in Mauritshuis

Gisteren waren we in het Mauritshuis in Den Haag. Voor de tentoonstelling ‘Dalí ontmoet Vermeer; Moderne meesters te gast’. Elf keer een oude meester naast een moderne meester. Mooi gedaan en interessant om te bedenken wat de twee schilderijen bij elkaar heeft gebracht.

Zo gaan we vier keer in een maand naar het museum en daarvoor ruim een half jaar helemaal niet. Een tijd lang had ik weinig energie. Nu weer wat meer.

www.mauritshuis.nl

{lang: 'nl'}

meer licht

De tentoonstelling ‘Meer licht’ gezien in Museum De Fundatie in Zwolle. Heel verrassende kunstwerken. Licht geschilderd, licht gevend, over kleuren (via het licht), etc. De gastcurator Hans den Hartog Jager weet bij elk kunstwerk wel een link te leggen met licht. Interessante tentoonstelling.

{lang: 'nl'}

märklin world

Vandaag de tentoonstelling Märklin World bezocht. Beeldende kunst geïnspireerd op de miniatuurwereld.

Beneden stonden kunstwerken die werden verbonden door een spoorbaan met een rijdende trein. In een van de wagons zaten videocamera’s en de beelden daarvan kon je op een muur zien; de kunstwerken en bezoekers vanuit het perspectief van de trein.

Verder miniatuurhuisjes en steden. De werkelijkheid gefotografeerd alsof het miniatuur is. Miniatuurwerelden in de werkelijkheid. En nog veel meer varianten op het thema. Foto’s, video’s, maquettes. Erg interessant en heel inspirerend.

 

{lang: 'nl'}

parijs

Zo heet de tentoonstelling in het Gemeentemuseum Den Haag. En die hebben we vandaag gezien. Kunst uit Parijs van de eerste helft van de 20e eeuw. 40 topstukken van het Centre Pompidou hangen nu in Den Haag met stukken uit het Gemeentemuseum en van anderen.

Allemaal bekende kunstenaars en altijd zien we werken die we niet kenden. Dat onverwachte vind ik zo leuk.

Ook de tentoonstelling over Mondriaan en De Stijl bekeken. Dat blijf ik heel interessant en mooi vinden.

Eindelijk na lange tijd weer eens in een museum. Sinds vorige week ben van de verkoudheid af en heb ik wat meer energie. Had ik eindelijk eens zin om op pad te gaan.

Gemeentemuseum Den haag: www.gemeentemuseum.nl

{lang: 'nl'}

Boijmans

Maanden niet in een museum geweest en zo kom je er twee keer in de week. Vandaag in het Boijmans Van Beuningen Museum in Rotterdam. Voor de tentoonstelling van Kees van Dongen en van Hella Jongerius.

Het werk van Kees van Dongen vonden we heel verrassend. We hadden nooit veel van zijn werk gezien. Het zijn hele toegankelijke schilderijen. Vooral veel portretten. De vrouwengezichten zijn bekend van de grote ogen, die tot bijna de zijkant van het gezicht doorlopen. Mooie kleuren heeft hij gebruikt. Vaak groen voor schaduwen op de huid. Dat doen wel meer schilders. Dat is wel interessant om over na te denken, waarom ze daarvoor groen gebruiken. Van Dongen schildert ook vaak (groene) contouren om zijn modellen. Dat geeft ook een speciaal effect. We hebben hier dus veel naar kleuren gekeken.

De andere tentoonstelling die we wilden zien was iets heel anders. Hella Jongerius ontwerpt serviezen, meubelen, stoffen en vazen. En het liefst zo, dat het er handgemaakt uitziet. Terwijl het meestal wel fabrieksmatig is vervaardigd. We hebben inmiddels wel wat keramiek van haar gezien. O.a. bij Tichelaar in Makkum. Bijzonder om zo veel van haar werk bij elkaar te zien. De wandkleden en stoffen vonden we ook heel mooi.

Daarna nog een deel van de vaste collectie van het museum bekeken. Bij de Design kwamen we onze TV van Philip Starck tegen en ook een klassieke B&O radio en een Walkman (Nostalgie). Verder nog schilderijen van begin 20e eeuw bekeken. Daar stond ook een grappige kunstwerk van Joan Miró bij (zie foto).

Het was erg druk in het museum door Kees van Dongen. En het waren ook vooral oudere bezoekers. Sandra en ik brachten de gemiddelde leeftijd van de bezoekers behoorlijk omlaag. En dan ben ik al net 50 geworden.

{lang: 'nl'}

temporary

Gisteren waren we in het Stedelijk Museum Amsterdam. De laatste dag van de tijdelijke openstelling. Heel boeiend vonden wij het niet.

We hebben veel lol gehad om een zaal waar één baksteen lag en op de muur een tekst in vage letters. Dat is dan wel weer mooi van abstracte kunst. Je kunt er als kijker alle kanten mee op.

Een kunstwerk dat we wel mooi vonden, bestond uit een aantal mandala’s van gekleurd zand op de grond; als een heel groot tapijt. Als je lang naar het midden van een mandala keek, kreeg je het gevoel alsof je je evenwicht verloor en erin getrokken werd. Heel sterk kunstwerk van Job Koelewijn.

Ook mooi vonden we de zaal waar de bezoeker zijn naam op de muur kon laten schrijven op hoofdhoogte; mijn naam staat er ook tussen. Heel mooi effect heeft dat (zie foto). Je ziet wat de lengte is van de meeste bezoekers. Vanuit die bijna zwarte band waaieren de namen een beetje omhoog en naar beneden. Mooi dat we het hebben gezien want vandaag gaat de witte muurverf er overheen voor de volgende expositie. Mijn naam is nu wel vereeuwigd; onder de muurverf.

Een andere interessante zaal had tekst in grote letters op de muur en vloer. Je loopt dus in het kunstwerk. Telkens zie je andere teksten.

{lang: 'nl'}

Verbeke Foundation

We gingen naar de Verbeke Foundation vanwege de grote collectie collagekunst. Op dit moment was een expositie met het werk van Wout Hoeboer en zijn tijdgenoten te zien.

Het is een hele bijzonder plek om kunst te kijken. Geen standaard museum met gelikte expositieruimtes en perfect geconserveerde kunstwerken. Nee, hier grote hallen en kassen met de kunstwerken zoals ze zijn. En veel kunst buiten. Een enorm terrein. Veel jonge kunstenaars. Artists in residence; die lopen rond en laten soms iets zien aan hun collega’s. Zo hoorden we wat achtergronden over Green Summer (het huis met de raampjes; zie foto’s).

Hier staat ook een kunstwerk van Aenaes Wilder. Een soortgelijk werk dat ik zag tijdens Beaufort03 in Westende aan de Belgische kust (zie Blog – Beaufort03). Het werk (Drome) dat we nu zagen is ook weer indrukwekkend en het is een jaar ouder dan het werk in Westende.

Overal staan en hangen kunstwerken. Bij de ingang, in het restaurant en zelfs in de WC is kunst te zien; een projectie van de vissenwereld op de muur.

Het viel mij op dat veel kunstwerken iets hebben met vergankelijkheid en maatschappelijke misstanden. Interessant en soms heel aangrijpend.

Voor een lijst van kunstenaars in de collectie en hun werken: zie de website www.verbekefoundation.com

{lang: 'nl'}

warmerdam

We waren vandaag in Schiedam; net als vorig jaar in het Stedelijk Museum Schiedam. Nu is daar een tentoonstelling met werk van Alex van Warmerdam. De meeste mensen kennen hem van zijn films. Hoewel niet veel mensen ze ook gezien hebben; het zijn niet de meest gangbare films. Maar ik vind ze juist heel erg leuk en heb ze bijna allemaal gezien.

Alex van Warmerdam is een alleskunner. Op de tentoonstelling waren veel affiches en ontwerpen van toneelstukken en films te zien. Ook veel schilderijen en tekeningen. Veel werk dat ik niet kende.

Zijn werk is heel divers en toch vind ik het heel herkenbaar. In al zijn werk zie ik bepaalde thema’s terug. Vaak mensen met koffers (mensen zijn vaak onderweg) of mensen bevinden zich op een desolate plek. Altijd lijkt het een normale situatie, maar iets klopt er niet. Bijvoorbeeld een man die zittend poseert. In deze positie verwacht je de man in een riante klassieke stoel. Maar hij zit op een hond. Vaak komt er een bos voor (De Noordelingen, Grim). Dat geeft een mooi grafisch beeld met de verticale lijnen. Maar het is vooral een desolate plek.

Op twee van mijn foto’s zie je een zwart huisje. Dat zag ik in veel van zijn werk voorkomen.

In het museum heeft Van Warmerdam op een aantal plekken figuren op de muur geschilderd. Altijd op vreemde plekken en in zijn bekende stijl.

We hebben ook nog wat van de vaste collectie gezien. Beeldende kunst van na 1945. Dus ook wat werk over de oorlog, wat wel weer pastte bij 4 mei. Dat moeten we ook niet vergeten.

{lang: 'nl'}

pasen op de veluwe

In verband met het 50-jarig huwelijk van mijn schoonouders waren we met de hele familie naar de Veluwe. Naar de Apenheul, het Kröller-Müller Museum en lekker gewandeld.

Aapjes kijken blijft leuk. Ook voor de aapjes. Deze keer vielen mij allerlei aapachtigen op. De een leek op een kruising tussen een das en een aap en een ander een kruising tussen een beertje en een aap, maar dan met een lange bek. Vreemde schepsels.

In het Kröller-Müller Museum veel van de vaste collectie gezien. Ik wist niet dat ze zo veel van Van Gogh hebben in dit museum.

Het was heel gezellig en nu ben ik heel moe.

{lang: 'nl'}

het Nijenhuis

De afgelopen week kwam er niet veel uit mijn vingers. Wel schrijven, e-mailen en overleggen voor de CKP (www.kahler.nl), maar niet toegekomen aan blogteksten. Ik merk dat ik de laatste van de drie weken dat ik Revlimid slik erg moe ben. Zelfs nu, twee dagen na de laatste pil, ben ik nog moe.

Toch zijn we gisteren naar museum Kasteel Het Nijenhuis in Heino gegaan om nieuwe schilderijen van Jeroen Krabée te zien (Jeroen Krabbé-Unknown Horizons). Lekker om er even uit te zijn en rustig naar kunst te kijken. Heel ontspannend.

Het zijn schilderijen die Krabée de afgelopen twee jaar heeft geschilderd in verre oorden. Onder andere tijdens het wachten op een filmset. Wat ik mooi vind aan deze schilderijen is dat ik zijn gevoel zie bij de landschappen die hij schildert. Dat is ook niets nieuws in de schilderkunst, maar het viel me nu zo sterk op.

Het zijn allemaal landschappen met prachtige kleuren; andere kleuren dan bij zijn vorige werk. Veel verschillende vlakken, iedere met hun eigen patronen. In sommige werken zit veel beweging alsof je eroverheen vliegt. Ik kan er eindeloos naar kijken.

Tegelijkertijd was er een tentoonstelling met portretten. We waren er toch, dus hebben we die meteen even bekeken. Veel fotorealistische portretten. Heel knap, maar die vind ik niet boeiend. Al die mensen in die speciale portrethouding gaat ook vervelen. Ik hou er wel van als een schilder iets vernieuwends doet met portretten.

Gelukkig waren die er ook. Een schilderij van Wim Pijbes; zijn hoofd heel realistisch en zijn kleding gemaakt van stof. En een portret van twee kinderen dat ik heel mooi vind.

In de beeldentuin van het Nijenhuis stonden nog twee wonderlijke kunstwerken. Een daarvan (Prolong) is gemaakt voor Lowlands en daaraan wordt iedere jaar weer verder gewerkt op Lowlands.

{lang: 'nl'}

KAde Amersfoort

Net terug uit Amersfoort. We zijn naar de kunsthal KAde geweest. KAde of KadE staat voor Kunsthal aan de Eems. Bijna een jaar geleden geopend. Vandaag voor het eerst geweest.

Het gebouw is heel mooi, hoewel we door de sneeuw de buitenkant niet heel uitgebreid hebben bekeken. Het interieur van de entree, winkel en café is ontworpen door Studio Makkink & Bey. En van hun ontwerpen was ook een expositie ingericht. Allerlei concepten en maquettes. Dat vond ik interessant.

Van Marcel van Eeden hingen tekeningen uit de Sammlung Boryna. Marcel van Eeden maakt iedere dag een tekening naar aanleiding van een foto van voor zijn geboortedag. Hij is daar jaren geleden mee begonnen en houdt het nog steeds vol. Hij zette ook iedere dag zo’n tekening op zijn blog; een blog met alleen tekeningen. Op zijn website staat nu een serie over De Cornelia Maersk: www.marcelvaneeden.nl.

De derde expositie was 10 jaar The One Minutes. Allemaal video’s van 1 minuut. In KAde wordt in een ruimte een heleboel van deze filmpjes tegelijkertijd afgespeeld. En die kun je dan vanuit een Fatboy zak of hangmat bekijken. 8 Projectoren, die iedere minuut een ander filmpje afspelen. Vrij vermoeiend. Maar je kunt veel van de TheOneMinutes ook op internet bekijken. Veel kleiner beeld, maar wel rustiger om naar te kijken: www.theoneminutes.org en www.cityoneminutes.org.

De heen en terugreis was ook bijzonder. Nu we dachten dat we alle sneeuw van 2010 wel hadden gehad keken we naar het zoveelste witte landschap.

Het café is een aanrader. Mooi interieur, prettige bediening en lekkere eten en drinken. Ook te bezoeken los van de kunsthal.

{lang: 'nl'}

vakantie thuis

We waren van plan om een paar dagen naar een huis op de Veluwe te gaan. Lekker wandelen in de bossen dachten we. Maar gezien het weer zijn we maar thuis gebleven. Om toch het vakantiegevoel erin te houden wilden we even geen e-mail en telefoon en wel dagjes weg.

Dinsdag zijn we naar het Cobra Museum in Amstelveen geweest. Naar de expositie Paris Central over de kunstenaars die na de tweede wereldoorlog naar Parijs kwamen. Met audiotour door Arthur Japin. Heel leuk om te horen en lezen met welke ideeën allerlei mensen naar Parijs kwamen. Veel voor ons onbekende kunstenaars en heel mooi werk. Van veel werk in het Cobra Museum worden we heel vrolijk. Een paar voorbeelden bij de foto’s.

Donderdag waren we in museum De Pont in Tilburg. Nooit eerder geweest. Prachtig oud fabrieksgebouw dat heel mooi minimalistisch is ingericht met roestvrij staal en glas. We hebben videokunst van Bill Viola bekeken. Veel videokunst vinden wij ver gezocht of ontoegankelijk. Het werk van Viola was dat niet. Het werken die we nu hebben gezien waren een soort bewegende schilderijen. De bewegingen zijn heel vertraagd en de composities zijn heel doordacht.

Gewoon prachtige beelden. Dat daarin de thema’s leven en dood, transformatie, afscheid en ontmoeting voorkomen is heel herkenbaar en confronterend voor een Kahler patiënt. Dat gaf het wel een extra lading.

Een kunstwerk bestond uit vier kleine videoschermen met daarin handen die figuren vormen. Ieder paar handen was van een andere leeftijd. Ze vormden allemaal na elkaar dezelfde figuren en bewegingen. Ik heb ook wel eens handen gefilmd, dus ik vond het interessant om te zien welke vorm Viola gebruikt. Maar achter zijn werk zit wel wat meer een gedachte dan bij mij. Maar hij is dan ook een groot kunstenaar.

Het oudste werk dat in De Pont te zien was (Reflecting Pool), is ook op internet te bekijken: Bill Viola – Reflecting Pool.

Op woensdag hebben Sandra en ik gewerkt aan een collage van zo’n anderhalve vierkante meter. Daar zijn we al een hele tijd mee bezig. Soms werken we er even aan en dan weer een tijd niet. Woensdag kenden wij elkaar 15 jaar. We hebben het samen gevierd en zijn lekker creatief bezig geweest.

{lang: 'nl'}

Joost Swarte in Groningen

In het Grafisch Museum in Groningen is een overzichtstentoonstelling van het werk van Joost Swarte. Het is ver weg, maar we zijn er gisteren toch maar naar toe gegaan.

Waarom Joost Swarte? Ik vind zijn werk heel mooi en ik kan er heel lang met plezier naar kijken. Telkens zie ik weer andere dingen in zijn tekeningen en ontwerpen. Het blijft me fascineren.

De tentoonstelling was niet heel groot. Met 3 kwartier hadden we het wel gezien. Het was wel heel interessant om veel werk van Swarte bij elkaar te zien. Vooral leuk om van veel werk ook de schetsen en ontwerpen te zien. Ook weer werk gezien dat ik nog niet kende.

De presentatie was ook de moeite waard. De golfkartonnen schragen, waarop alles werd gepresenteerd, waren prachtig. Ik dacht dat die door Joost Swarte waren ontworpen, maar dat blijkt van de hand van Jan Kees Schelvis te zijn (zie Comment bij dit artikel). Iedere schraag had een nummer in de voet, waarmee de volgorde werd aangegeven.

In de winkel van het museum waren uiteraard weer allerlei leuke Joost Swarte spullen te koop. Ik heb me ingehouden en alleen een tijdschrift (Kunst Schrift) en een paar ansichtkaarten gekocht. Ik heb al een aardige verzameling met Joost Swarte spullen (zie foto’s). Dat is heel leuk, maar het moet niet uit de hand lopen.

Omdat we tijd overhadden zijn we ook even naar het Groninger museum geweest. De tentoonstelling ‘Jong in Groningen – Kunst uit de periode 1945-1975′ gezien. Heel verrassend. Werk van Groninger kunstenaars dat we niet kende. Daar zaten hele mooie dingen tussen.

Een andere tentoonstelling met werk van Folkert de Jong vonden we niet heel boeiend. Allemaal beelden en beeldengroepen van bouwschuim. Wel weer een kunstenaar die in zijn werk de verontrustende aspecten van het menselijk leven laat zien. Maar het sprak ons niet erg aan.

Prachtige en kunstige website van Joost Swarte: joostswarte.com

Grafisch Museum: grafischmuseum.nl

Groninger Museum: groningermuseum.nl

{lang: 'nl'}

Parijs 1 – Calder

place-igor-stravinsky-centre-pompidou

We zijn net terug van een paar dagen Parijs. We wilden naar een tentoonstelling van Alexander Calder en de Stravinskyfontein bekijken. Ook wilde ik eens met de supersonische Thalys naar Parijs. Het was weer een boeiende en vermoeiende reis.

We hebben namelijk alles wat hierboven staat gedaan. Maar we hebben ook gefietst, een bedevaartskapelletje bezocht, een paar wijken gezien en nog een ander museum bezocht. Verder veel gelopen en leuk uit eten geweest. Veel mensen gaan op vakantie om uit te rusten. Wij ondernemen juist veel. Nu zijn we thuis aan ’t bijkomen van de vakantie.

Alexander Calder
Hij is een Amerikaanse kunstenaar, die ik ken van zijn werk dat in Chicago staat. Tussen 1926 en 1933 heeft hij in Parijs gewerkt. Daar maakte hij veel werk van ijzerdraad. Hij maakte o.a. een heel circus van ijzerdraadfiguren. Zijn Parijse werk is nu te zien in het Centre Pompidou.

Op de tentoonstelling draaide een film waarin Calder zelf zijn circusvoorstellingen liet zien. Hele ingenieuze mensen en dieren, die allerlei circusacts uithalen. Op youtube staan stukjes van de film, o.a. deze:

Van Sandra heb ik twee DVD’s gekregen met films van Calder. Alvast voor mijn verjaardag.

Wij houden wel van kunstenaars met gevoel voor humor. Veel mensen doen al veel te serieus over van alles dat wij als mensen creëren. Zo belangrijk is het nu allemaal ook weer niet.

Zijn sculpturen van ijzerdraad zijn ook prachtig; zij werden wel tekeningen in de ruimte genoemd. Hij heeft dieren, mensen en portretten gemaakt van ijzerdraad. In 1930 raakte hij geïnspireerd door Mondriaan, Joan Miró en Paul Klee. Daardoor is hij gaan schilderen en is hij mobiles gaan maken met hele pure kleuren en abstracte vormen.

We mochten helaas niet fotograferen. Foto’s van ijzerdraadfiguren zijn te zien op de site van de Calder Foundation: Wire Sculpture

In 1994 in Chicago zag ik van Calder een grote rode stalen sculptuur (Flamingo), een grote rode mobile in de hal van een kantoor (die mocht in niet fotograferen) en een bewegend kunstwerk in de Sears Tower (Moving Sculpture).

In het Miro Museum in Barcelona heb ik ook nog werk van Calder gezien (zie foto’s hierboven).

Meer over Parijs in volgende blog-artikelen.

Wikipedia.nl – Alexander Calder

en.Wikipedia.org – Alexander Calder

Calder Foundation

{lang: 'nl'}