nostalgie

2013-lageveen-witte-orkaterGisteren waren we weer eens in het theater. De voorstelling 237 redenen voor seks van Geert Lageveen en Leopold Witte. Heel grappig, soms hilarisch en vooral bol van nostalgie. Seks is ook nostalgie, zoals Geert en Leopold zeggen. Ze draaien er allemaal oude plaatjes bij die bijdragen aan de stemming.

Bij alle joligheid vergeet je bijna dat het heel goed geacteerd is en de teksten heel goed geschreven. Het lijkt allemaal uit de losse pols en spontaan opgevoerd, maar is allemaal heel knap gemaakt. En dat kun je aan Witte en Lageveen wel overlaten.

http://www.orkater.nl/index.php?subID=298&itemID=404

{lang: 'nl'}

in kaart

Gisteren zaten we weer in de kleine zaal van de Stadsschouwburg Utrecht. We hebben het stuk ‘In kaart’ van Annelies Hullebusch en Jacqueline van Eeden gezien. Dat gaat over de familiegeschiedenis van de Vlaamse Annelies en de ouders van de Nederlandse Jacqueline die in Vlaanderen gaan wonen.

Prachtige Vlaamse (familie-) gewoontes uitvergroot en in beeld gebracht met maquettes, video en uitleg van de makers. De muziek erbij was heel sterk.

In deze productie werd veel gebruik gemaakt van karton. Mijn favoriete materiaal. Ik heb weer veel inspiratie opgedaan voor mijn animaties.

postinkaart.nl

Blind Date – In Kaart

{lang: 'nl'}

Canto Ostinato op 8 celli

Canto Ostinato door het Cello8tet Amsterdam in het Beauforthuis, Austerlitz. Prachtig. Veel mooier dan op piano (21 juli gehoord). Cello is mijn lievelingsinstrument. Vandaar.

Prachtige bewerking van het pianostuk. Een cellist vertelde dat ze het binnenkort voor Simeon ten Holt zelf gaan spelen. Heel benieuwd wat hij ervan vindt.

{lang: 'nl'}

mond vol zand

Gisteren de voorstelling ‘Een mond vol zand’ gezien in de duinen van Zandvoort. Mooie voorstelling op een bijzondere locatie. Toneel en muziek die elkaar heel goed aanvulde. Soms kun je dingen beter zeggen met muziek bleek ook hier weer. Het verhaal vond ik niet heel sterk, maar wel weer heel actueel.

Jammer van het weer. Vooraf regende het hard. Tijdens de voorstelling even motregen en verder droog. Het publiek gehuld in plastic poncho’s van de organisatie.

Een mond vol zand – Orkater/Via Berlin

 

{lang: 'nl'}

hamel in concertgebouw

We waren gisteravond in het Concertgebouw Amsterdam. Een concert van Wouter Hamel met band. En met Roos Jonker, Bennie Sings en Giovanca (net als Wouter van de DOX Family) en Janne Schra van voorheen Room Eleven en Lucky Fonz III.

Een hele mooie mix van stijlen en met leuke duetten. Vooral Janne Schra en Lucky Fonz samen waren erg grappig. Wouter Hamel en Lucky Fonz hadden voor dit concert een nieuwe nummer geschreven en gezongen: Girls in the City. Zat goed in elkaar en grappig.

We wisten niet dat Lucky Fonz zulke geestige teksten schreef. Giovanca was weer onovertroffen.

Het was vooral een ballads concert. Aan het eind kwam er wat meer tempo met het nummer See You Once Again met allemaal op het podium. Als toegift kregen we Don’t Ask waar de hele zaal bij meezong.

Wouter Hamel concerten blijven leuk.

{lang: 'nl'}

Over het IJ – The Promised Land

De voorstelling The Promised Land van Orkater gezien op Over het IJ Festival. Prachtige voorstelling. Dit is echt vernieuwend theater. Zo intens gespeeld; we voelden ons één met de emigranten. Het was een lange reis, maar zeer de moeite waard. De muziek was ook weer heel sterk. Ik kan er niet te veel over schijven, want dan is de verrassing eraf. Een echte aanrader.

Het Over het IJ Festival is vooral bekend van de containervoorstellingen. Ondanks dat we op ons tandvlees liepen toch een container bezocht: De Architect. Heel leuk, verrassend en vernieuwend, maar dan op kleine schaal. De architect maakt een kamer voor jou op maat. Maar hoe? We kwamen helemaal wakker en opgewekt uit de container.

En het weer was helemaal goed.

{lang: 'nl'}

live tekenen: Brecht Evens met randall casaer en hurtmold

Hurtmold Free Drawing Session from Randall.C on Vimeo.

December 2011. Brazilian band Hurtmold performs @ Stuk Leuven. Brecht Evens & Randall.C tune in for a live free drawing session. One hour and a half of drawing compressed into 5 minutes. Soundtrack: Churumba by Hurtmold

Zie ook: brechtnieuws.blogspot.com

{lang: 'nl'}

dodelijk verlangen

Gisteren naar de Stadsschouwburg Utrecht geweest. De voorstelling Dodelijk Verlangen gezien. Een productie van Fantasten en Het Ragazze kwartet.

Energiek, veel vaart, muziek en theater. Combinatie van klassieke muziek met heftige beats van clubmuziek. Heel mooi hoe de vier dames van het Regazze Kwartet acteerden met de acteurs en muziek bleven spelen.

Veel scholieren in de zaal. Die waren duidelijk heel enthousiast over de voorstelling. In de speellijst staan ook speciale schoolvoorstellingen, dus het is een speciale doelgroep.

fantasten.nl
ragazzekwartet.nl

{lang: 'nl'}

The Kyteman Orchestra

Gisteravond in Tivoli, Utrecht. De eerste show van de tour. Fenomenaal. Groots. Prachtige mix van muziekstijlen door topmuzikanten. Een enorme bak geluid die klinkt als een klok. Het koor erbij geeft veel nummers een enorme boost.

Ze speelden vrijwel alle nummers van de CD. Nog zonder al te veel improvisaties. Dat heb je aan het begin van de tour. Na het laatste nummer stond de zaal op z’n kop. Na heel lang klappen en roepen kwam er een toegift; een jam met het hele orkest. Wel eens een hoornspeler of een violist horen jammen? Heel bijzonder. De hele jam was prachtig.

En nu allemaal heel snel de CD kopen. Ja, kopen en dus niet illegaal downloaden. Deze muzikanten verdienen jullie steun! En jullie genieten van de muziek.

{lang: 'nl'}

benjamin herman

Vanavond gezien en gehoord in het Beauforthuis in Austerlitz. Geweldig goed. En bij verrassing speelde Rory Ronde mee. Hele goede gitarist. Die komt uit de band van Wouter Hamel. Had een weekend vrij en ging dan maar even mee met Benjamin’s kwartet.

Het Hammondorgel was ook erg goed. Ik houd er meestal niet zo van, maar in deze band vond ik het wel erg goed. Ik ken wel een Hamond-liefhebber, die maar eens naar het Benjamin Herman kwartet moet gaan. Helemaal top. En de drummer was ook geweldig. Die speelde een paar hele goeie solo’s. Over Benjamin hoef ik niet veel te zeggen. Dus met z’n vieren een topcombinatie.

Nu ben ik helemaal kapot en ga ik even een paar dagen bijkomen. Maar dat was het wel waard.

{lang: 'nl'}

muziek op het station

Vanmiddag even naar station Arnhem geweest voor een optreden van Wouter Hamel. Na vijf minuten lopen vanaf de trein stonden we voor het podium. Het optreden duurde een half uur. Kort maar swingend.

Ook nog op station Amsterdam-Zuid: 12 – 15 oktober.

www.nstryoutfestival.nl

{lang: 'nl'}

strijkers en een dj

Afgelopen weekend hebben we met Matangi Kwartet met DJ Kypski gezien in het Beauforthuis in Austerlitz. Heel bijzonder; de combinatie van klassieke muziek (drie violisten en een cellist) met de beats van een DJ. Een aantal stukken vond ik erg mooi. Bij anderen vond ik het een wat moeilijke combinatie.

De show heet Scrassic: een combinatie van live scratching, klassieke en elektronische muziek.

In een stuk speelden de strijkers heel minimalistisch (continue herhaling van een thema) dat steeds intenser werd; deed me denken aan Philip Glass. Daaroverheen de beats en andere geluiden van DJ Kypski vond ik heel mooi.

Wel heel goed dat ze deze combinatie van klassiek en modern hebben uitgevoerd. Ik hou wel van experimenten. Het is ooit ontstaan omdat het Matangi Kwartet werd uitgenodigd om te spelen op een school. Ze vroegen zich af of de klassieke muziek de scholieren wel ging boeien. Toen hebben ze DJ Kypski meegenomen. Later hebben ze ook in deze combinatie gespeeld voor Jong Concertgebouw (of zoiets).

Zie als voorbeeld het youtube filmpje:

{lang: 'nl'}

pjotr

Gisteren hebben we de voorstelling ‘Vanaf nu heet je Pjotr’ gezien. Dat was op het Over het IJ festival op de oude NDSM werf in Amsterdam Noord.

Prachtige voorstelling. Sterk, ontroerend en overdonderend. Overal werd muziek mee gemaakt. Uiteraard met de strijkinstrumenten van het Ragazze kwartet. Maar ook met scharen en het lostrekken van etiketten. Zelfs bij het draaien van de naaimachines hoorde je de maat op een voetpedaal.

Met een paar zinnen tekst werd mij duidelijk wat oorlog allemaal kapot maakt. En dat er altijd wel een zondebok is te vinden waar het volk zijn frustratie op kan botvieren. Maar het was vooral de muziek die de voorstelling maakte en daarmee werd emotie uitgedrukt.

De locatie was prachtig. Een grote loods in het NDSM-gebouw met op de achtergrond een rij schepen.

Meer over de voorstelling: Vanaf nu heet je Pjotr door Via Berlin i.s.m. Ragazze Kwartet of www.orkater.com of www.viaberlin.nl

> mei-juni 2012 in de theaters.

Ragazze kwartet: ragazzekwartet.nl

{lang: 'nl'}

uittocht

Gisteren in de schouwburg: Uittocht van Firma Rieks Swarte. Prachtig; acteren, beeld (maquettes, decor, foto’s) en muziek.

Het vertelt het verhaal van de Franse schrijfster van Russisch-Joodse afkomst Iréne Némirovsky. Zij heeft het aan het begin van de oorlog geschreven voor ze werd weggevoerd. Het boek is pas in 2004 gepubliceerd. Ze schrijft over de uittocht van Parijzenaars die ze voorbij ziet trekken in het dorpje waar ze verblijft. Heel indrukwekkend verhaal. Ik ga het boek van Némirovsky ook lezen.

De manier waarop het verhaal wordt uitgebeeld is prachtig. Ik heb de hele voorstelling geboeid zitten kijken en luisteren. Beeld (Rieks Swarte), live muziek (Dennis van Tilburg) en acteren (Joke Tjalsma; vinden wij een erg leuke actrice) waren prachtig op elkaar afgestemd.

www.firmarieksswarte.nl

Uittocht – Firma Rieks Swarte (Facebook)

Na de voorstelling mochten we nog langs de decorstukken lopen. Heel interessant om te zien hoe alle maquettes gemaakt zijn en welke materialen zijn gebruikt. Onderstaand een paar foto’s.

{lang: 'nl'}

cello8ctet in Beauforthuis

We hebben afgelopen zondag een concert gezien van het Cello Octet Amsterdam met Caraïbische muziek. Een hele bijzonder avond met een heel gevarieerd programma. Het concert heet Triangulo; het is een verbinding tussen Caraïbische, Afrikaanse en Europese muziek.

Het Cello Octet is een bijzonder ensemble, omdat het bestaat uit alleen cello’s. Daar bestaat geen muziek voor. Voor dit ensemble wordt de muziek speciaal gecomponeerd of gearrangeerd. Voor dit programma is de muziek geschreven door Marlon Titre, die ook meespeelde op gitaar.

Daarnaast speelde mee Izaline Calister (zang), Roël Calister (percussie) en Bart Soeters (basgitaar). Geen van de artiesten kenden wij. Een bijzonder combinatie. Naast arrangementen van liedjes van Izaline en speciale composities van Marlon Titre speelde het Cello Octet ook een paar nummers van een Argentijnse componist.

In mei maakten we voor het eerst kennis met het Cello Octet bij een dansvoorstelling van Conny Jansen Danst in Utrecht (Vuil & Glass). Ik heb er toen niet over geschreven, omdat ik wat anders aan mijn hoofd had. Was een prachtige dansavond. En extra bijzonder door de muziek van Philip Glass, die hij speciaal schreef voor het Cello Octet. De cello is mijn favoriete klassieke instrument en ik vind veel muziek van Philip Glass erg mooi. Dus dat was wel een openbaring voor mij.

{lang: 'nl'}

benjamin en wouter in concertgebouw

We zijn weer eens naar Wouter Hamel geweest. Maar nu als gast van Benjamin Herman. Het was een geweldige avond.

Herman is momenteel de beste jazz saxofonist van Nederland. Hij heeft afgelopen weekend drie concerten samengesteld in het concertgebouw in Amsterdam. Op de zondag was dat met Wouter Hamel en band en een strijkensemble. Heel bijzonder dat de grote saxofonist een hele avond een feeste wilde bouwen met Wouter Hamel en band.

Benjamin Herman speelde een paar instrumentale nummers met de band van Wouter Hamel. Verder vooral nummers van en met Wouter. Maar dan weer anders dan bij andere live optredens; extra veel saxofoonsolo’s erin en het strijkensemble erbij. De strijkers hebben zelfs nog meegezongen.

In de live uitvoering van het nummer In Between spelen Benjamin Herman en gitarist Rory Ronde een stuk samen. Prachtig. En zo te zien vinden ze het zelf ook geweldig om samen te spelen. Zie als voorbeeld de opname van North Sea Jazz op Youtube (www.youtube.com/watch?v=C9DaSXEMUlI).

Mooi ook om te zien hoe Benjamin en Rory na het concert uitgebreid afscheid nemen terwijl Benjamin bezig is met een signeersessie. Het is niet alleen de muziek waar we van genieten, maar ook de muzikanten die met heel veel plezier staan te spelen. Een groot feest.

{lang: 'nl'}

Common Ground

Gisteren even geen voetbal voor ons. We hebben een dansvoorstelling gezien in de open lucht. Bij het oude station Hofplein in het centrum van Rotterdam. En aangezien half Nederland wel voetbal keek, hadden we weinig stadsgeluiden op de achtergrond.

Het was de voorstelling Common Ground van Conny Jansen Danst. De eerste keer dat deze groep in de buitenlucht danste. En het was heel bijzonder. De locatie, de dans, de muziek. Ik kan het moeilijk met woorden beschrijven. Prachtige bewegingen. De dansers vormen soms figuren die in en uit elkaar bewegen. Soms helemaal zonder muziek; ongelofelijk knap om ook dan helemaal gelijk te dansen.

Het decor bestond uit de kantoorgebouwen aan het Hofplein en de spoorbaan naar Rotterdam CS. Gedanst werd op een betonnen vloer waar vroeger rails lagen. Een enorm terrein waar de dansers helemaal gebruik van maakten. Je moest goed opletten, want overal gebeurde iets.

De muziek was van Michel Banabila. Speciaal voor Common Ground componeerde hij  soundscapes die hij tijdens de voorstelling afspeelde. Als ‘special guest’ speelde Corrie van Binsbergen live op haar gitaar. Prachtig om de muziek heel hard te horen in de buitenlucht.

Ook wij en andere bezoekers waren na de voorstelling benieuwd naar de uitslag van de wedstrijd Duitsland-Spanje. Meteen opgezocht met de iPhone. Geen Duitsland. Dat zou toch leuk zijn.

Conny Jansen Danst

{lang: 'nl'}

warmerdam

We waren vandaag in Schiedam; net als vorig jaar in het Stedelijk Museum Schiedam. Nu is daar een tentoonstelling met werk van Alex van Warmerdam. De meeste mensen kennen hem van zijn films. Hoewel niet veel mensen ze ook gezien hebben; het zijn niet de meest gangbare films. Maar ik vind ze juist heel erg leuk en heb ze bijna allemaal gezien.

Alex van Warmerdam is een alleskunner. Op de tentoonstelling waren veel affiches en ontwerpen van toneelstukken en films te zien. Ook veel schilderijen en tekeningen. Veel werk dat ik niet kende.

Zijn werk is heel divers en toch vind ik het heel herkenbaar. In al zijn werk zie ik bepaalde thema’s terug. Vaak mensen met koffers (mensen zijn vaak onderweg) of mensen bevinden zich op een desolate plek. Altijd lijkt het een normale situatie, maar iets klopt er niet. Bijvoorbeeld een man die zittend poseert. In deze positie verwacht je de man in een riante klassieke stoel. Maar hij zit op een hond. Vaak komt er een bos voor (De Noordelingen, Grim). Dat geeft een mooi grafisch beeld met de verticale lijnen. Maar het is vooral een desolate plek.

Op twee van mijn foto’s zie je een zwart huisje. Dat zag ik in veel van zijn werk voorkomen.

In het museum heeft Van Warmerdam op een aantal plekken figuren op de muur geschilderd. Altijd op vreemde plekken en in zijn bekende stijl.

We hebben ook nog wat van de vaste collectie gezien. Beeldende kunst van na 1945. Dus ook wat werk over de oorlog, wat wel weer pastte bij 4 mei. Dat moeten we ook niet vergeten.

{lang: 'nl'}