nostalgie

2013-lageveen-witte-orkaterGisteren waren we weer eens in het theater. De voorstelling 237 redenen voor seks van Geert Lageveen en Leopold Witte. Heel grappig, soms hilarisch en vooral bol van nostalgie. Seks is ook nostalgie, zoals Geert en Leopold zeggen. Ze draaien er allemaal oude plaatjes bij die bijdragen aan de stemming.

Bij alle joligheid vergeet je bijna dat het heel goed geacteerd is en de teksten heel goed geschreven. Het lijkt allemaal uit de losse pols en spontaan opgevoerd, maar is allemaal heel knap gemaakt. En dat kun je aan Witte en Lageveen wel overlaten.

http://www.orkater.nl/index.php?subID=298&itemID=404

{lang: 'nl'}

in kaart

Gisteren zaten we weer in de kleine zaal van de Stadsschouwburg Utrecht. We hebben het stuk ‘In kaart’ van Annelies Hullebusch en Jacqueline van Eeden gezien. Dat gaat over de familiegeschiedenis van de Vlaamse Annelies en de ouders van de Nederlandse Jacqueline die in Vlaanderen gaan wonen.

Prachtige Vlaamse (familie-) gewoontes uitvergroot en in beeld gebracht met maquettes, video en uitleg van de makers. De muziek erbij was heel sterk.

In deze productie werd veel gebruik gemaakt van karton. Mijn favoriete materiaal. Ik heb weer veel inspiratie opgedaan voor mijn animaties.

postinkaart.nl

Blind Date – In Kaart

{lang: 'nl'}

faust

Gisteravond hebben we Faust gezien in Amsterdam. Deze Faust-bewerking heet voluit Faust ofte krakeling beneden de louteringsberg. Een bewerking van Goethe’s Faust voor Jan Decleir en Koen De Sutter.

Prachtige toneel. Twee topacteurs die een uur en drie kwartier aan een stuk het hele Faust verhaal spelen en vertellen.  Vlaams dialect erin verweven. Heel poëtisch. Heel sterk. Tot en met februari nog te zien in Vlaanderen en in Nederland.

{lang: 'nl'}

Canto Ostinato op 8 celli

Canto Ostinato door het Cello8tet Amsterdam in het Beauforthuis, Austerlitz. Prachtig. Veel mooier dan op piano (21 juli gehoord). Cello is mijn lievelingsinstrument. Vandaar.

Prachtige bewerking van het pianostuk. Een cellist vertelde dat ze het binnenkort voor Simeon ten Holt zelf gaan spelen. Heel benieuwd wat hij ervan vindt.

{lang: 'nl'}

mond vol zand

Gisteren de voorstelling ‘Een mond vol zand’ gezien in de duinen van Zandvoort. Mooie voorstelling op een bijzondere locatie. Toneel en muziek die elkaar heel goed aanvulde. Soms kun je dingen beter zeggen met muziek bleek ook hier weer. Het verhaal vond ik niet heel sterk, maar wel weer heel actueel.

Jammer van het weer. Vooraf regende het hard. Tijdens de voorstelling even motregen en verder droog. Het publiek gehuld in plastic poncho’s van de organisatie.

Een mond vol zand – Orkater/Via Berlin

 

{lang: 'nl'}

hamel in concertgebouw

We waren gisteravond in het Concertgebouw Amsterdam. Een concert van Wouter Hamel met band. En met Roos Jonker, Bennie Sings en Giovanca (net als Wouter van de DOX Family) en Janne Schra van voorheen Room Eleven en Lucky Fonz III.

Een hele mooie mix van stijlen en met leuke duetten. Vooral Janne Schra en Lucky Fonz samen waren erg grappig. Wouter Hamel en Lucky Fonz hadden voor dit concert een nieuwe nummer geschreven en gezongen: Girls in the City. Zat goed in elkaar en grappig.

We wisten niet dat Lucky Fonz zulke geestige teksten schreef. Giovanca was weer onovertroffen.

Het was vooral een ballads concert. Aan het eind kwam er wat meer tempo met het nummer See You Once Again met allemaal op het podium. Als toegift kregen we Don’t Ask waar de hele zaal bij meezong.

Wouter Hamel concerten blijven leuk.

{lang: 'nl'}

HaRT

Geweldig leuk locatietheater gezien gisteren. Hart van Theatergezelschap Vis A Vis. In de buitenlucht maakten we vreemde gebeurtenissen mee op een milieuboulevard. Mooie special effects. Rondscheurende auto’s. Acteurs die op onverwachtse plekken verdwijnen of weer verschijnen. Regelmatig kom je ogen en oren tekort om het te volgen.

Afvalscheiden over de top. Een echte aanrader. Nog te zien tot half juli.

www.visavis.nl

 

{lang: 'nl'}

dodelijk verlangen

Gisteren naar de Stadsschouwburg Utrecht geweest. De voorstelling Dodelijk Verlangen gezien. Een productie van Fantasten en Het Ragazze kwartet.

Energiek, veel vaart, muziek en theater. Combinatie van klassieke muziek met heftige beats van clubmuziek. Heel mooi hoe de vier dames van het Regazze Kwartet acteerden met de acteurs en muziek bleven spelen.

Veel scholieren in de zaal. Die waren duidelijk heel enthousiast over de voorstelling. In de speellijst staan ook speciale schoolvoorstellingen, dus het is een speciale doelgroep.

fantasten.nl
ragazzekwartet.nl

{lang: 'nl'}

benjamin herman

Vanavond gezien en gehoord in het Beauforthuis in Austerlitz. Geweldig goed. En bij verrassing speelde Rory Ronde mee. Hele goede gitarist. Die komt uit de band van Wouter Hamel. Had een weekend vrij en ging dan maar even mee met Benjamin’s kwartet.

Het Hammondorgel was ook erg goed. Ik houd er meestal niet zo van, maar in deze band vond ik het wel erg goed. Ik ken wel een Hamond-liefhebber, die maar eens naar het Benjamin Herman kwartet moet gaan. Helemaal top. En de drummer was ook geweldig. Die speelde een paar hele goeie solo’s. Over Benjamin hoef ik niet veel te zeggen. Dus met z’n vieren een topcombinatie.

Nu ben ik helemaal kapot en ga ik even een paar dagen bijkomen. Maar dat was het wel waard.

{lang: 'nl'}

animatiefilm tot nadenken

Net een prachtige animatiefilm gezien op de website van Hotel Modern; History of the World Part Eleven. Het is een reconstructie van 9/11. Niet zo’n heel leuk onderwerp. Het zijn ook de minder prettige gebeurtenissen uit de geschiedenis die Hotel Modern je laat zien. Kunst zet aan tot nadenken.

History of the World Part Eleven vind je op www.hotelmodern.nl. Vanuit de lobby klik je op Bioscoop en in het filmprogramma zie je deze film. De film over slakken is ook heel mooi.

Wil je deze op groot scherm zien dan ga je naar festival De Wereld van Witte de With (9, 10 en 11 september) festivalwww.nl .

In 2006 hebben we de voorstelling Kamp van Hotel Modern gezien (Bas’s oude blog: Kamp).

{lang: 'nl'}

strijkers en een dj

Afgelopen weekend hebben we met Matangi Kwartet met DJ Kypski gezien in het Beauforthuis in Austerlitz. Heel bijzonder; de combinatie van klassieke muziek (drie violisten en een cellist) met de beats van een DJ. Een aantal stukken vond ik erg mooi. Bij anderen vond ik het een wat moeilijke combinatie.

De show heet Scrassic: een combinatie van live scratching, klassieke en elektronische muziek.

In een stuk speelden de strijkers heel minimalistisch (continue herhaling van een thema) dat steeds intenser werd; deed me denken aan Philip Glass. Daaroverheen de beats en andere geluiden van DJ Kypski vond ik heel mooi.

Wel heel goed dat ze deze combinatie van klassiek en modern hebben uitgevoerd. Ik hou wel van experimenten. Het is ooit ontstaan omdat het Matangi Kwartet werd uitgenodigd om te spelen op een school. Ze vroegen zich af of de klassieke muziek de scholieren wel ging boeien. Toen hebben ze DJ Kypski meegenomen. Later hebben ze ook in deze combinatie gespeeld voor Jong Concertgebouw (of zoiets).

Zie als voorbeeld het youtube filmpje:

{lang: 'nl'}

pjotr

Gisteren hebben we de voorstelling ‘Vanaf nu heet je Pjotr’ gezien. Dat was op het Over het IJ festival op de oude NDSM werf in Amsterdam Noord.

Prachtige voorstelling. Sterk, ontroerend en overdonderend. Overal werd muziek mee gemaakt. Uiteraard met de strijkinstrumenten van het Ragazze kwartet. Maar ook met scharen en het lostrekken van etiketten. Zelfs bij het draaien van de naaimachines hoorde je de maat op een voetpedaal.

Met een paar zinnen tekst werd mij duidelijk wat oorlog allemaal kapot maakt. En dat er altijd wel een zondebok is te vinden waar het volk zijn frustratie op kan botvieren. Maar het was vooral de muziek die de voorstelling maakte en daarmee werd emotie uitgedrukt.

De locatie was prachtig. Een grote loods in het NDSM-gebouw met op de achtergrond een rij schepen.

Meer over de voorstelling: Vanaf nu heet je Pjotr door Via Berlin i.s.m. Ragazze Kwartet of www.orkater.com of www.viaberlin.nl

> mei-juni 2012 in de theaters.

Ragazze kwartet: ragazzekwartet.nl

{lang: 'nl'}

bij het kanaal naar links

Geweldig toneelstuk van Alex van Warmerdam. Absurdistisch met actuele trekjes.

Een echt Alex van Warmerdam stuk. Heel sterke teksten. Jammer dat ik sommige teksten niet heb onthouden. Een situatie die volkomen absurd is, maar ook weer beantwoord aan angstgevoelen en wensen die nu in de maatschappij leven.

Twee gezinnen wonen naast elkaar; de een links op het toneel, de ander rechts. De wereld is veranderd. Je wordt van de ene gezinssituatie in de andere geslingerd en tussendoor hoor je hoe het buiten is. Heel goed gespeeld door alle acteurs; topacteurs.

Ook een prachtig decor en folder van Van Warmerdam.

www.orkater.nl

{lang: 'nl'}

uittocht

Gisteren in de schouwburg: Uittocht van Firma Rieks Swarte. Prachtig; acteren, beeld (maquettes, decor, foto’s) en muziek.

Het vertelt het verhaal van de Franse schrijfster van Russisch-Joodse afkomst Iréne Némirovsky. Zij heeft het aan het begin van de oorlog geschreven voor ze werd weggevoerd. Het boek is pas in 2004 gepubliceerd. Ze schrijft over de uittocht van Parijzenaars die ze voorbij ziet trekken in het dorpje waar ze verblijft. Heel indrukwekkend verhaal. Ik ga het boek van Némirovsky ook lezen.

De manier waarop het verhaal wordt uitgebeeld is prachtig. Ik heb de hele voorstelling geboeid zitten kijken en luisteren. Beeld (Rieks Swarte), live muziek (Dennis van Tilburg) en acteren (Joke Tjalsma; vinden wij een erg leuke actrice) waren prachtig op elkaar afgestemd.

www.firmarieksswarte.nl

Uittocht – Firma Rieks Swarte (Facebook)

Na de voorstelling mochten we nog langs de decorstukken lopen. Heel interessant om te zien hoe alle maquettes gemaakt zijn en welke materialen zijn gebruikt. Onderstaand een paar foto’s.

{lang: 'nl'}

rosas danst

De dansvoorstelling Rosas Danst Rosas gezien in de Toneelschuur in Haarlem. Het laatste cadeau voor mijn 50e verjaardag. Prachtige choreografie van Anne Teresa De Keersmaeker en uitgevoerd door haar dansgroep Rosas.

Rosas Danst Rosas was de wereldwijde doorbraak voor De Keersmaeker en werd het begin van haar dansgroep Rosas. Deze choreografie is regelmatig opnieuw uitgevoerd en nu na 25 jaar weer.

Door de repeterende strakke bewegingen en het strakke decor leek het regelmatig op een bewegend abstract kunstwerk. In 1977 heeft Thierry De Mey een filmversie van dit stuk gemaakt. Die heb ik dit jaar op TV gezien. Dat vond ik erg mooi en indrukwekkend. Maar in het theater is het toch nog even indringender.

Dat we de voorstelling in Haarlem gingen kijken, had ook te maken met de het gebouw van de Toneelschuur. Dat is mede ontworpen door Joost Swarte. Ook al het drukwerk is van zijn hand. Zijn tekenstijl vind ik erg goed. De buitenkant had ik al een keer gezien en daaraan is meer te zien van de hand van Swarte dan binnen. Maar toch leuk om ook een keer binnen te zijn geweest.

Op Youtube zijn verschillende filmpjes over Rosas Danst Rosas te zien.

{lang: 'nl'}

première

Wij zijn op het grote witte doek geweest. Heet dat zo? Wij staan op een DVD met ervaringsverhalen van zes patiënten en hun naasten. De DVD is afgelopen zaterdag 4 september in première gegaan in bioscoop Kriterion in Amsterdam. Daar waren wij dus te zien op een groot bioscoopscherm. Heel bijzonder.

Ik had al eens eerder geschreven over de filmdag en de casting. Ik heb in het projectteam meegedraaid en sta als deelnemer op de DVD. Met de première is dit project op een mooie manier afgerond. Kriterion is een mooie bioscoop voor zo’n evenement. Deelnemers met familie en vrienden, makers van de film en bestuursleden van de vereniging (CMWP voorheen CKP) waren bij elkaar.

Na de voorstelling kon iedereen even bijkomen en waren er toespraken en bloemen voor de deelnemers en het productieteam.

Veel complimenten gekregen over de DVD. Mensen waren ontroerd en vonden de DVD professioneel. Ik en de andere twee projectleden waren erg blij met het resultaat en de reacties. En we waren vooral heel vereerd dat we aan dit moois hebben mogen meewerken. Aan de reacties te horen kunnen veel mensen hier iets aan hebben. En niet alleen multipel myeloom en Waldenström patiënten (de leden van de CMWP). Wat we vertellen is voor veel mensen met een ernstige ziekte herkenbaar.

Toen ik naar huis reed voelde ik me helemaal overvoerd van de indrukken van deze middag. Het was prachtig. De afgelopen dagen ben ik bezig geweest met een artikel voor het blad Emergo en de website van de CMWP. Nu eindelijk tijd voor mijn eigen blog.

Het bestuur heeft allemaal grootse plannen met de DVD. Ik ben benieuwd wat er nog allemaal gaat gebeuren. Eerst maar eens onder de leden van de vereniging verspreiden en horen wat zij ervan vinden.

{lang: 'nl'}

Common Ground

Gisteren even geen voetbal voor ons. We hebben een dansvoorstelling gezien in de open lucht. Bij het oude station Hofplein in het centrum van Rotterdam. En aangezien half Nederland wel voetbal keek, hadden we weinig stadsgeluiden op de achtergrond.

Het was de voorstelling Common Ground van Conny Jansen Danst. De eerste keer dat deze groep in de buitenlucht danste. En het was heel bijzonder. De locatie, de dans, de muziek. Ik kan het moeilijk met woorden beschrijven. Prachtige bewegingen. De dansers vormen soms figuren die in en uit elkaar bewegen. Soms helemaal zonder muziek; ongelofelijk knap om ook dan helemaal gelijk te dansen.

Het decor bestond uit de kantoorgebouwen aan het Hofplein en de spoorbaan naar Rotterdam CS. Gedanst werd op een betonnen vloer waar vroeger rails lagen. Een enorm terrein waar de dansers helemaal gebruik van maakten. Je moest goed opletten, want overal gebeurde iets.

De muziek was van Michel Banabila. Speciaal voor Common Ground componeerde hij  soundscapes die hij tijdens de voorstelling afspeelde. Als ‘special guest’ speelde Corrie van Binsbergen live op haar gitaar. Prachtig om de muziek heel hard te horen in de buitenlucht.

Ook wij en andere bezoekers waren na de voorstelling benieuwd naar de uitslag van de wedstrijd Duitsland-Spanje. Meteen opgezocht met de iPhone. Geen Duitsland. Dat zou toch leuk zijn.

Conny Jansen Danst

{lang: 'nl'}