benjamin herman

Posted on 18 December 2011 by bas

Vanavond gezien en gehoord in het Beauforthuis in Austerlitz. Geweldig goed. En bij verrassing speelde Rory Ronde mee. Hele goede gitarist. Die komt uit de band van Wouter Hamel. Had een weekend vrij en ging dan maar even mee met Benjamin’s kwartet.

Het Hammondorgel was ook erg goed. Ik houd er meestal niet zo van, maar in deze band vond ik het wel erg goed. Ik ken wel een Hamond-liefhebber, die maar eens naar het Benjamin Herman kwartet moet gaan. Helemaal top. En de drummer was ook geweldig. Die speelde een paar hele goeie solo’s. Over Benjamin hoef ik niet veel te zeggen. Dus met z’n vieren een topcombinatie.

Nu ben ik helemaal kapot en ga ik even een paar dagen bijkomen. Maar dat was het wel waard.

animatiefilm tot nadenken

Posted on 3 September 2011 by bas

Net een prachtige animatiefilm gezien op de website van Hotel Modern; History of the World Part Eleven. Het is een reconstructie van 9/11. Niet zo’n heel leuk onderwerp. Het zijn ook de minder prettige gebeurtenissen uit de geschiedenis die Hotel Modern je laat zien. Kunst zet aan tot nadenken.

History of the World Part Eleven vind je op www.hotelmodern.nl. Vanuit de lobby klik je op Bioscoop en in het filmprogramma zie je deze film. De film over slakken is ook heel mooi.

Wil je deze op groot scherm zien dan ga je naar festival De Wereld van Witte de With (9, 10 en 11 september) festivalwww.nl .

In 2006 hebben we de voorstelling Kamp van Hotel Modern gezien (Bas’s oude blog: Kamp).

strijkers en een dj

Posted on 23 August 2011 by bas

Afgelopen weekend hebben we met Matangi Kwartet met DJ Kypski gezien in het Beauforthuis in Austerlitz. Heel bijzonder; de combinatie van klassieke muziek (drie violisten en een cellist) met de beats van een DJ. Een aantal stukken vond ik erg mooi. Bij anderen vond ik het een wat moeilijke combinatie.

De show heet Scrassic: een combinatie van live scratching, klassieke en elektronische muziek.

In een stuk speelden de strijkers heel minimalistisch (continue herhaling van een thema) dat steeds intenser werd; deed me denken aan Philip Glass. Daaroverheen de beats en andere geluiden van DJ Kypski vond ik heel mooi.

Wel heel goed dat ze deze combinatie van klassiek en modern hebben uitgevoerd. Ik hou wel van experimenten. Het is ooit ontstaan omdat het Matangi Kwartet werd uitgenodigd om te spelen op een school. Ze vroegen zich af of de klassieke muziek de scholieren wel ging boeien. Toen hebben ze DJ Kypski meegenomen. Later hebben ze ook in deze combinatie gespeeld voor Jong Concertgebouw (of zoiets).

Zie als voorbeeld het youtube filmpje:

pjotr

Posted on 18 July 2011 by bas

Gisteren hebben we de voorstelling ‘Vanaf nu heet je Pjotr’ gezien. Dat was op het Over het IJ festival op de oude NDSM werf in Amsterdam Noord.

Prachtige voorstelling. Sterk, ontroerend en overdonderend. Overal werd muziek mee gemaakt. Uiteraard met de strijkinstrumenten van het Ragazze kwartet. Maar ook met scharen en het lostrekken van etiketten. Zelfs bij het draaien van de naaimachines hoorde je de maat op een voetpedaal.

Met een paar zinnen tekst werd mij duidelijk wat oorlog allemaal kapot maakt. En dat er altijd wel een zondebok is te vinden waar het volk zijn frustratie op kan botvieren. Maar het was vooral de muziek die de voorstelling maakte en daarmee werd emotie uitgedrukt.

De locatie was prachtig. Een grote loods in het NDSM-gebouw met op de achtergrond een rij schepen.

Meer over de voorstelling: Vanaf nu heet je Pjotr door Via Berlin i.s.m. Ragazze Kwartet of www.orkater.com of www.viaberlin.nl

> mei-juni 2012 in de theaters.

Ragazze kwartet: ragazzekwartet.nl

bij het kanaal naar links

Posted on 21 April 2011 by bas

Geweldig toneelstuk van Alex van Warmerdam. Absurdistisch met actuele trekjes.

Een echt Alex van Warmerdam stuk. Heel sterke teksten. Jammer dat ik sommige teksten niet heb onthouden. Een situatie die volkomen absurd is, maar ook weer beantwoord aan angstgevoelen en wensen die nu in de maatschappij leven.

Twee gezinnen wonen naast elkaar; de een links op het toneel, de ander rechts. De wereld is veranderd. Je wordt van de ene gezinssituatie in de andere geslingerd en tussendoor hoor je hoe het buiten is. Heel goed gespeeld door alle acteurs; topacteurs.

Ook een prachtig decor en folder van Van Warmerdam.

www.orkater.nl

uittocht

Posted on 5 April 2011 by bas

Gisteren in de schouwburg: Uittocht van Firma Rieks Swarte. Prachtig; acteren, beeld (maquettes, decor, foto’s) en muziek.

Het vertelt het verhaal van de Franse schrijfster van Russisch-Joodse afkomst Iréne Némirovsky. Zij heeft het aan het begin van de oorlog geschreven voor ze werd weggevoerd. Het boek is pas in 2004 gepubliceerd. Ze schrijft over de uittocht van Parijzenaars die ze voorbij ziet trekken in het dorpje waar ze verblijft. Heel indrukwekkend verhaal. Ik ga het boek van Némirovsky ook lezen.

De manier waarop het verhaal wordt uitgebeeld is prachtig. Ik heb de hele voorstelling geboeid zitten kijken en luisteren. Beeld (Rieks Swarte), live muziek (Dennis van Tilburg) en acteren (Joke Tjalsma; vinden wij een erg leuke actrice) waren prachtig op elkaar afgestemd.

www.firmarieksswarte.nl

Uittocht – Firma Rieks Swarte (Facebook)

Na de voorstelling mochten we nog langs de decorstukken lopen. Heel interessant om te zien hoe alle maquettes gemaakt zijn en welke materialen zijn gebruikt. Onderstaand een paar foto’s.

rosas danst

Posted on 29 September 2010 by bas

De dansvoorstelling Rosas Danst Rosas gezien in de Toneelschuur in Haarlem. Het laatste cadeau voor mijn 50e verjaardag. Prachtige choreografie van Anne Teresa De Keersmaeker en uitgevoerd door haar dansgroep Rosas.

Rosas Danst Rosas was de wereldwijde doorbraak voor De Keersmaeker en werd het begin van haar dansgroep Rosas. Deze choreografie is regelmatig opnieuw uitgevoerd en nu na 25 jaar weer.

Door de repeterende strakke bewegingen en het strakke decor leek het regelmatig op een bewegend abstract kunstwerk. In 1977 heeft Thierry De Mey een filmversie van dit stuk gemaakt. Die heb ik dit jaar op TV gezien. Dat vond ik erg mooi en indrukwekkend. Maar in het theater is het toch nog even indringender.

Dat we de voorstelling in Haarlem gingen kijken, had ook te maken met de het gebouw van de Toneelschuur. Dat is mede ontworpen door Joost Swarte. Ook al het drukwerk is van zijn hand. Zijn tekenstijl vind ik erg goed. De buitenkant had ik al een keer gezien en daaraan is meer te zien van de hand van Swarte dan binnen. Maar toch leuk om ook een keer binnen te zijn geweest.

Op Youtube zijn verschillende filmpjes over Rosas Danst Rosas te zien.

verrassend circustheater

Posted on 11 September 2010 by bas

Ongekend knappe lichaamsbeheersing. Intieme sfeer in een kleine circustent. Zoals circus vroeger was. Leuke live muziek. Interactie met het publiek door gespierde franse charmeurs.

Heerlijke avond. Gisteravond gezien in het Griftpark in Utrecht:

Le Chant de Dindon, Compagnie Rasposo; www.rasposo.net

première

Posted on 8 September 2010 by bas

Wij zijn op het grote witte doek geweest. Heet dat zo? Wij staan op een DVD met ervaringsverhalen van zes patiënten en hun naasten. De DVD is afgelopen zaterdag 4 september in première gegaan in bioscoop Kriterion in Amsterdam. Daar waren wij dus te zien op een groot bioscoopscherm. Heel bijzonder.

Ik had al eens eerder geschreven over de filmdag en de casting. Ik heb in het projectteam meegedraaid en sta als deelnemer op de DVD. Met de première is dit project op een mooie manier afgerond. Kriterion is een mooie bioscoop voor zo’n evenement. Deelnemers met familie en vrienden, makers van de film en bestuursleden van de vereniging (CMWP voorheen CKP) waren bij elkaar.

Na de voorstelling kon iedereen even bijkomen en waren er toespraken en bloemen voor de deelnemers en het productieteam.

Veel complimenten gekregen over de DVD. Mensen waren ontroerd en vonden de DVD professioneel. Ik en de andere twee projectleden waren erg blij met het resultaat en de reacties. En we waren vooral heel vereerd dat we aan dit moois hebben mogen meewerken. Aan de reacties te horen kunnen veel mensen hier iets aan hebben. En niet alleen multipel myeloom en Waldenström patiënten (de leden van de CMWP). Wat we vertellen is voor veel mensen met een ernstige ziekte herkenbaar.

Toen ik naar huis reed voelde ik me helemaal overvoerd van de indrukken van deze middag. Het was prachtig. De afgelopen dagen ben ik bezig geweest met een artikel voor het blad Emergo en de website van de CMWP. Nu eindelijk tijd voor mijn eigen blog.

Het bestuur heeft allemaal grootse plannen met de DVD. Ik ben benieuwd wat er nog allemaal gaat gebeuren. Eerst maar eens onder de leden van de vereniging verspreiden en horen wat zij ervan vinden.

Common Ground

Posted on 8 July 2010 by bas

Gisteren even geen voetbal voor ons. We hebben een dansvoorstelling gezien in de open lucht. Bij het oude station Hofplein in het centrum van Rotterdam. En aangezien half Nederland wel voetbal keek, hadden we weinig stadsgeluiden op de achtergrond.

Het was de voorstelling Common Ground van Conny Jansen Danst. De eerste keer dat deze groep in de buitenlucht danste. En het was heel bijzonder. De locatie, de dans, de muziek. Ik kan het moeilijk met woorden beschrijven. Prachtige bewegingen. De dansers vormen soms figuren die in en uit elkaar bewegen. Soms helemaal zonder muziek; ongelofelijk knap om ook dan helemaal gelijk te dansen.

Het decor bestond uit de kantoorgebouwen aan het Hofplein en de spoorbaan naar Rotterdam CS. Gedanst werd op een betonnen vloer waar vroeger rails lagen. Een enorm terrein waar de dansers helemaal gebruik van maakten. Je moest goed opletten, want overal gebeurde iets.

De muziek was van Michel Banabila. Speciaal voor Common Ground componeerde hij soundscapes die hij tijdens de voorstelling afspeelde. Als ‘special guest’ speelde Corrie van Binsbergen live op haar gitaar. Prachtig om de muziek heel hard te horen in de buitenlucht.

Ook wij en andere bezoekers waren na de voorstelling benieuwd naar de uitslag van de wedstrijd Duitsland-Spanje. Meteen opgezocht met de iPhone. Geen Duitsland. Dat zou toch leuk zijn.

Conny Jansen Danst

warmerdam

Posted on 4 May 2010 by bas

We waren vandaag in Schiedam; net als vorig jaar in het Stedelijk Museum Schiedam. Nu is daar een tentoonstelling met werk van Alex van Warmerdam. De meeste mensen kennen hem van zijn films. Hoewel niet veel mensen ze ook gezien hebben; het zijn niet de meest gangbare films. Maar ik vind ze juist heel erg leuk en heb ze bijna allemaal gezien.

Alex van Warmerdam is een alleskunner. Op de tentoonstelling waren veel affiches en ontwerpen van toneelstukken en films te zien. Ook veel schilderijen en tekeningen. Veel werk dat ik niet kende.

Zijn werk is heel divers en toch vind ik het heel herkenbaar. In al zijn werk zie ik bepaalde thema’s terug. Vaak mensen met koffers (mensen zijn vaak onderweg) of mensen bevinden zich op een desolate plek. Altijd lijkt het een normale situatie, maar iets klopt er niet. Bijvoorbeeld een man die zittend poseert. In deze positie verwacht je de man in een riante klassieke stoel. Maar hij zit op een hond. Vaak komt er een bos voor (De Noordelingen, Grim). Dat geeft een mooi grafisch beeld met de verticale lijnen. Maar het is vooral een desolate plek.

Op twee van mijn foto’s zie je een zwart huisje. Dat zag ik in veel van zijn werk voorkomen.

In het museum heeft Van Warmerdam op een aantal plekken figuren op de muur geschilderd. Altijd op vreemde plekken en in zijn bekende stijl.

We hebben ook nog wat van de vaste collectie gezien. Beeldende kunst van na 1945. Dus ook wat werk over de oorlog, wat wel weer pastte bij 4 mei. Dat moeten we ook niet vergeten.

bouillon

Posted on 25 April 2010 by bas

kees en eddie - mon bouillon Afgelopen week waren we weer in de Stadsschouwburg Utrecht. We hebben de voorstelling Mon Bouillon van Kees en Eddie gezien. Kees van der Vooren en Eddy B. Wahr kende ik wel van Orkater, waar ze muziek maakten bij theater. Hun eigen voorstelling ging vooral om muziek, waar ze theater omheen hebben gemaakt. Leuke andere insteek en daardoor wel vernieuwend. Het was een grote hit op de Parade een paar jaar geleden.

Hun voorstelling speelt zich af in de keuken. Het keukengerei speelt ook af en toe mee en koken speelt een belangrijke rol. En dat allemaal op muziek van allerlei genres. De decorwisselingen zijn heel sterk door decorstukken die omdraaien, waardoor de keuken verandert en door het gebruik van videobeelden.

Aardige voorstelling, maar niet heel sterk. Ik miste wat vaart in de voorstelling. Het waren ook twee mannen van in de vijftig, dus die doen het wat rustiger aan. Dat zou ook bij mijn leeftijd moeten passen. Maar toch net niet.

melig

Posted on 10 March 2010 by bas

“Melig” was het eerste dat wij tegen elkaar zeiden, toen de voorstelling van Wim Helsen was afgelopen. Een erg leuke show van deze Belgische cabaretier, die we een paar weken geleden zagen.

Je kunt als cabaretier je show laten afspelen in een mijn of je show laten gaan over de familie. Alle anekdotes van Wim Helsen vonden plaats bij de bakker. En dat gaf een mooi effect. Sommige grappen deden qua vorm en eenvoud denken aan Hans Teeuwen. En dat vinden wij ook leuk.

Heel mooi dat hij de Hollanders vroeg om niet iedere keer de Vlaamse woorden na te zeggen als ze die grappig vonden. Dat zijn geen grappen, maar gewoon woorden. Helsen had hier en daar wat specifieke Hollandse grappen toegevoegd voor de Nederlandse tour. Maar dat was niet nodig geweest, want de Vlaamse grappen waren erg goed. We hebben veel gelachen. En soms was iets zo melig, dat we de grap er niet van inzagen. Ook wel weer even rustig.

niemand kan het

Posted on 20 September 2009 by bas

Dat zijn de woorden van Hans Aarsman. Niemand kan de wereld vangen in een foto. Hans Aarsman was fotograaf; hij stopte in 1995 met fotograferen. Nu schrijft hij o.a. toneelstukken en bespreekt wekelijks een foto in de Volkskrant. Ik vind het altijd weer bijzonder welke details hij uit een foto haalt of erbij verzint.

Dit weekend zagen we de monoloog “Niemand kan het” door Carly Wijs, die zij samen met Hans Aarsman schreef. Het gaat over wat je op een foto ziet en wat je met een foto wil. En over Aarsman zelf. Het gaat dus vooral over de relatie tussen het onderwerp en de fotograaf. En daar is veel over te vertellen. Vooral met de foto’s die ze als voorbeeld gebruiken.

Het is een monoloog over de gedachtenspinsels van Aarsman. Het werd mij ook duidelijk waarom hij met fotograferen is gestopt. Altijd op zoek naar je onderwerp. Lang om je onderwerp heendraaien om het zo goed mogelijk op de foto te krijgen. En heb je dan een goede foto? Al dat gedoe, terwijl de mooiste onderwerpen voor je voeten liggen.

Heel knap van Carly Wijs om een uur lang een monoloog af te steken. Soms een hele lange pauze erin. Ondertussen vanaf de laptop de de foto’s laten zien. Ik vond het interessant en boeiend.

Henk van Ulsen overleden

Posted on 29 August 2009 by bas

Vanmorgen las ik in de Volkskrant dat acteur Henk van Ulsen gisteren is overleden. Hij overleed aan een hartstilstand. Heel vreemd gevoel, omdat we hem vorige weekend nog zagen spelen in Austerlitz in het stuk “Prediker – alles is ijdelheid”.

Hij had het boek prediker zo intens voorgedragen. En na de voorstelling zag ik hem bij het Beauforthuis rondlopen en met mensen praten. Ik kan me niet voorstellen dat hij er nu niet meer is.

prediker met cello

Posted on 23 August 2009 by bas

Gisteravond waren we weer op het Festival Achter de Linie rondom het Beauforthuis in Austerlitz. Nu voor de voorstelling “Prediker – alles is ijdelheid”. Het is een voorstelling waarin een vertaling van het Bijbelboek Prediker wordt voorgelezen. In een vertaling van Pé Hawinkels en Píus Drijvers (uit hun boek “De mens heet mens”, 1969).

Het verhaal wordt voorgelezen door Henk van Ulsen en hij wordt daarbij begeleid door het Cello ensemble I Multicelli o.l.v. Mirel Iancovici. Mooie combinatie; mooie muziek en mooie voordracht door Van Ulsen. Hij heeft zijn roeping als predikant gemist.

We zijn vooral gegaan voor de cellomuziek, maar wisten niet wat we konden verwachten. De muziek was modern en toch heel toegankelijk; dat kan wel eens anders zijn. We hebben klanken van de cello gehoord die we niet kenden. Heel bijzonder maar vermoedelijk geen muziek die we thuis zouden luisteren.

Het boek Prediker had ik me geen voorstelling van gemaakt. Mijn Bijbelkennis is beperkt; Katholieke achtergrond. Mijn kennis beperkt zich tot een paar delen van “Het Verhaal Gaat” van Nico ter Linden. De opfrissing van mijn kennis door deze voordracht vond ik wel nuttig.

Het boek gaat vooral over de twijfel aan ongeveer alles en staat vol met wijsheden, die mij wel aanspreken. Sommige wijsheden zouden zo uit het boeddhisme kunnen komen. Ik pik er natuurlijk ook weer uit wat mij aanspreekt. Zoals “beter één hand met geluk dan twee handen met rijkdom”. En wat veel terugkomt is dat alles waarvoor de mens zich aftobt uiteindelijk lucht is.

Ik heb het boek van Nico ter Linden en de Bijbel er weer bijgepakt. Weer interessant leesvoer voor de komende dagen.

De muziek was van Andre Hajdu.

Bijbel en cultuur: Bijbelboek – Prediker

Zie voor meer links de pagina van Festival Achter de Linie – Alles is IJdelheid

Het boek met de voorgedragen tekst is nog wel tweedehands te verkrijgen via internet: “Het Boek Prediker; ‘De mens heet mens’”. Een nieuwe vertaling en verklarende essays door Pius Drijvers & Pé Hawinkels. Ambo-boeken, Bilthoven (1969).

geslacht

Posted on 12 May 2009 by bas

We zijn weer eens naar het toneel geweest. Afgelopen zaterdag hebben we het stuk “Geslacht” gezien in Amersfoort. Een zwaar toneelstuk over een echtpaar dat alles heeft in materiële zin en in hun werk. Zij heeft een goed lopend eigen bedrijf en hij is hoogleraar. Maar hun relatie is niet veel meer.

Dat wordt vooral duidelijk door het bezoek van vrienden. Dat maakt veel los. De kwetsende opmerkingen vliegen over en weer. Je verbaast je erover dat ze nog bij elkaar zijn. De teksten zijn heel sterk.

Ralf, de echtgenoot, merkt bijvoorbeeld op: “Ons huwelijk is een huwelijk voor een archeoloog. Als je alle stukjes bij elkaar legt en je bestudeert het heel lang dan zie je met veel fantasie wat het ooit geweest is.”

De acteurs zijn heel goed. Wij waren vooral benieuwd naar Carine Crutzen en Mark Rietman. Die kennen we van veel rollen op TV, zoals in Vuurzee en Oud Geld. En we hadden ze nog nooit op toneel gezien. Het zijn wel topacteurs, want je denkt niet: hé daar hebben we die man en vrouw uit de TV-serie weer.

Een heel goed toneelstuk.

Website: Geslacht van Het Toneel Speelt

Plien en Bianca

Posted on 22 April 2009 by bas

Plien & Bianca - Wie dan allemaal ... Vorige week zijn we naar Plien en Bianca geweest in Carré. De voorstelling Wie Dan Allemaal… . Plien en Bianca hebben jaren lang het programma Zaai op TV gemaakt. Ze speelden daarin twee plattelandsmeisjes die zich verveelden op een hek in de wei. Ik vond het altijd heel erg flauw en daardoor heel grappig.

Ze treden ook al lang op in het theater. En de programma’s die ik heb gezien hebben datzelfde flauwige en dat maakt het voor mij ook weer grappig. In een van hun shows speelden ze ook weer op het platteland. Maar toen waren de meisjes wat ouder geworden.

In de voorstelling van vorige week spelen ze geen plattelandsmeisjes. Ze spelen om en om twee oude mannetjes en twee kunstzinnige vrouwen. De twee mannetjes zijn heel knap getypeerd, maar te flauw. De twee vrouwen zijn wel hilarisch. Daardoor bouwt het goed op van een beetje leuk naar heel erg lachen. En kon ik na heel erg lachen telkens weer even bijkomen bij de oude mannetjes.

In het begin van de voorstelling, met de oude mannetjes, vroeg ik me af wat ik daar deed. Maar achteraf was het toch een hele leuke voorstelling.

afkoelen

Posted on 27 July 2008 by bas

Wat doe je als je de warmte wilt ontlopen. Je kunt bijvoorbeeld verkoeling zoeken in een museum. Rustiger en koeler dan de waterkant. En je ziet nog eens wat. Wij waren vandaag in het Cobra Museum in Amstelveen. Cobra is vooral bekend van Karel Appel …

… en Corneille.

In de vaste collectie ziten hele mooie schilderijen.

In de hal zagen we deze mooie schaduw op de vloer.

We hebben ook de tentoonstelling “Gewoon Anders” bekeken. Over identiteit en andere manieren van leven, zoals homoseksualiteit en transsexualiteit. Daar was deze middag ook theater bij; “Hermatologisch Getest” van Eva Marie de Waal. Heel knappe voorstelling waarin de identiteit en de keuze van ‘wie ben ik’, ‘wie wil ik zijn’ en ‘wie mag ik zijn (van anderen)’ aan bod kwamen. Heel knap om in je eentje op een podium zoveel aspecten van deze vragen aan de orde te stellen.

Op de terugweg kwamen we langs Loenersloot om even aan het kanaal te zitten. Dan kom je door deze bizare spoortunnel.

30 jaar De krakeling

Posted on 23 February 2008 by bas

Het Jeugdtheater De Krakeling bestaat 30 jaar. Leuk, maar wat heb ik daar mee. Ik heb daar 2 keer gespeeld in een toneelvoorstelling. Een docent van de Heao (Pim Batema) regisseerde een toneelgroep. Ik ben mee gaan spelen en later nog een paar Heao-ers. De uitvoeringen waren in theater De Krakeling (aan de overkant van het toenmalige hoofdgebouw van de HES Amsterdam).

Hierbij een foto van “Alles voor de tuin” (Everything in the garden) van Edward Albee, dat we in 1987 of 1988 hebben gespeeld in De Krakeling.

Op de Volkskrant site staat in het kader van dit 30 jarig bestaan onderstaand filmverslag van De Krakeling.

Zie ook: Artisjok bij jeugdtheater De Krakeling en vk.tv/artisjok

bas' blog

Bas en zijn leven met multipel myeloom

Tag Archives: theater