Een week in Spanje geweest. Vriend, chauffeur en reisleider Ruud heeft mij rondgereden door het dal van de Noguera Pallaressa rivier. Dat is in het Catalaanse deel van de Pyreneeën. Erg mooi gebied. Vooral bekend van het kanoën en raften (stadje Sort). Hebben we toch maar niet gedaan. Geen energie voor.
Veel gezien. Mooie dorpjes, mooie natuur, gieren (heel indrukwekkend). In een kloof geweest waar Gaudí inspiratie op heeft gedaan (zie foto’s). Gewandeld in de bergen. En lekker gegeten. Bijzondere week.
Een paar dagen in Antwerpen geweest. We hebben het MAS (Museum Aan de Stroom) gezien, het Middelheimmuseum (een heel grote openluchtmuseum met heel veel beelden) en het Park Spoor Noord. Gegeten en gewandeld hebben we in Zurenborg; wat vervallen, maar al enige tijd opkomend hippe wijk van Antwerpen.
Alweer terug van vakantie. Twee weken in Frankrijk; Provence en Gard. Het was weer aangenaam in het Franse land. Zie verder de foto’s.
De dorpjes in en en rond de Luberon vonden we weer erg leuk. In de Gard vonden we Uzès heel verrassend. Arles vonden we wat tegenvallen. De plaatsen waar Van Gogh heeft geschilderd vonden we niet heel boeiend. Het amphitheater is wel indrukwekkend. De Pont du Gard vonden we dan nog veel indrukwekkender en het was lekker om daar af te koelen in de rivier.
En we hebben mooie vogels gezien: de huup (de hop) en de scharrelaar. Fotograferen van vogels met onze camera heeft niet veel zin. Google maar. De koekoek niet gezien, maar hij heeft onze wel nachten wakker gekoekoekt (10 meter van het raam). Dwerguil gehoord (een soort elektronische piep om de paar seconden. Eerst dachten we dat het een apparaat met storing was. Maar nee het bleek de dwerguil te zijn). Nachtegalen aan het zwembad. Beter dan housebeats bij het zwembad. En het gaat allemaal dag en nacht door (de nachtegaal doet zijn naam eer aan). Heel mooi, maar slecht voor de nachtrust.
We zijn al bijna een week terug van onze vakantie in de Provence. Op de heenreis in Metz geweest. Het Centre Pompidou Metz was net een paar dagen open. Mooie overzichtstentoonstelling van moderne kunst. Prachtig gebouw; het lijkt meer een tent dan een gebouw. De kathedraal van Metz is heel bijzonder; veel bijzonder glas-in-lood.
De Provence was heel aangenaam. Veel rondgereden; dorpen, kapelletjes en kerken bekeken. Genoten van bergweggetjes, mooie uitzichten, terrasjes, eten en drinken. Zoals gebruikelijk moesten we weer uitrusten toen we thuis waren.
De Transhumance in St. Remy eindelijk gezien; de trektocht van de schapen en geiten van de winter- naar de zomerweide. Wel folkloristisch, maar toch leuk om te zien.
Wel veel klaprozen, maar nog geen lavendel. 26 graden, strak blauwe lucht en veel wind.
Vorige week waren we een paar dagen in de omgeving van Alkmaar.
Kunst in Wijk aan zee (Beeldenpark Een Zee van Staal). Enorme stalen beelden in de duinen met de rookwolken van Corus op de achtergrond.
Natuur in Castricum
Cultuur in Alkmaar
Picknick met Phillipe Starck servies in het Noordhollands Duinreservaat
Koffie in het Lido (van de TV-serie Vuurzee) in Egmond
Bedevaart naar Heiloo; Bedevaartsoord Onze Lieve Vrouw ter Nood, Heiloo (geschiedenis op Wikipedia en officiële website). Ik heb uit de geneeskrachtige waterput (de Runxputte) gedronken. Misschien helpt het.
meerdere keren: Cranberry cheese cake gegeten met Illy Koffie bij In de Koffiepot in Midsland. Heerlijke cheese cake.
ook goed: echte Hollands gefilterde koffie drinken bij de Koffiemolen (de molen) in Formerum. Weer eens wat anders dan de espresso die je overal krijgt.
eten: De heerlijke huisgerookte zalm bij Hessel in Hoorn is ook een aanrader.
op één na alle strandtenten gezien (op Terschelling zijn 6 strandpaviljoens):
aanrader: de Zandzeebar, Formerum aan Zee; prettige sfeer, lounchebanken met grote kussens.
leuk: de Walvis in West; grappige tent, lekkere lunch en prachtig uitzicht op het eindeloze strand.
niet doen: Heart break Hotel; scheen tot een jaar geleden wel leuk, maar is niks meer aan.
Friese merrie met veulen gefotografeerd
gefietst en gewandeld
Sint Jans Draverij in Midsland gezien. Traditionele Terschellinger draverij; zand op straat en draven maar. De meeste ruiters in het wit, op klompen en zonder zadel. De Palio van Terschelling.
wat foto’s gemaakt; zo’n 450, waarvan er nu nog ruim 300 over zijn. Dat moet ik nog uitdunnen naar zo’n 200 of minder. Leuk nagenieten van de vakantie.
Zoals al eerder geschreven waren wij 2 weken geleden tijdens het laatste weekend van Oerol op Terschelling. Dat was heel leuk. Heel druk en toch een goede sfeer op het eiland. Iedereen heeft de tijd en is vrolijk.
We hebben op zaterdag de voorstelling WAAI van Firma Rieks Swarte en Peer Groep gezien. Daarin onderzoekt het Koninklijke Nederlands Waai Instituut (KNWI) het begrip Waai. Het KNWI had daartoe in het weiland een aantal proefopstellingen gemaakt. Daarmee werden testen uitgevoerd, zoals geur verspreid door Waai, de invloed van Waai op gebouwen en bewoners en geluid en Waai. Heel knap gespeelde wetenschappelijkheid en stuntelige uitleg.
Na de demonstratie van de testen werd nog een toneelstuk opgevoerd over een van de eerste solo wedstrijdzeilers en de invloed van Waai op de zeiler. Dat werd op de dijk gespeeld en dat gaf hele mooie effecten. Met blauwe dekzeilen werd het water uitgebeeld. De zeiler had alleen een stok als mast en een stok als roer.
Ik heb zelf geen foto’s gemaakt maar Sandra heeft foto’s gevraagd aan een vrouw die naast haar zat. Die heeft ons een paar foto’s gestuurd. Hele mooie foto’s van Masja van Hoof.
Uiteindelijk gaat WAAI over het niet kunnen begrijpen van sommige begrippen. En dat we dat maar beter zo kunnen laten. We hoeven niet alles te definiëren. We kunnen de dingen om ons heen ook gewoon nemen zoals ze zijn.
Uit ons dak
We zijn ook nog naar het festivalterrein De Westerkeyn geweest. Dat was voor ons op loopafstand. Daar trad een Colombiaanse jazzband op. Viel wat tegen. Maar de koffie en het bier was goed en er was veel te zien. Dus we hielden het wel uit tot het optreden van Stylus Deejays featuring Giel Beelen. Heerlijke muziek en erg mooie mixen. Muziekstijl goed aangepast aan de aanwezigen (merendeel tussen de 30 en 50 schat ik). Een uur gedanst en toen waren we echt moe. Duidelijk geen 18 meer. En dan nog teruglopen.
De volgende dag hebben we rustig aan moeten doen. Toen hebben we de Windnomaden bekeken op het strand bij West (zie foto’s). Daar kwamen we de schilderlerares van mijn schoonzus tegen. Zij heeft een van de 400 kunstwerken gemaakt, die daar op het strand stonden. Dat was heel leuk. Samen haar schilderij bekeken. Daarna langs de kunstwerken gelopen. Heel indrukwekkend zo’n strand vol met dezelfde standaarden die staan te klapwieken in de wind. Hele mooie werken gezien.
Verder nog een paar paspoort kunstwerken gezien. Mini-caravans aan de boom waar vogelgeluiden uitkwamen. Uit een caravan kwamen vogelgeluiden op de maat van de muziek. Op een andere plek was een installatie ‘Hak op de tak’ waarbij we nog een uur moesten wachten op de volgende voorstelling. Alleen de installatie bekeken en in het appartement weer bijkomen.
We zijn net terug van een week Terschelling. Onze zomervakantie van dit jaar. Een weekend Oerol meegemaakt, mijn verjaardag gevierd en een paar dagen het eiland verkend. We gingen eigenlijk voor het weekend Oerol. En dat is goed bevallen. Hele leuke dingen gezien en een goede sfeer op het eiland. Over Oerol en onze ontdekking van Terschelling later meer.
Wij wilden fietsen in Parijs met de Velib; de huurfiets die je bijna op iedere hoek van straat kunt pakken. Heb je wel een abonnement nodig. Dat trek je eenvoudig met je creditcard uit de terminal. Zelfs voor 1 dag; 24 uur. Toen wij op dinsdag een abonnement hadden gekocht begon het te regenen. Dus niet fietsen.
Het was beter weer voor een museum. Dat werd het Musée des Art Décoratifs in een vleugel van het Louvre. Met prachtig uitzicht op de Jardins des Tuileries. Met regen was het uitzicht helaas wat minder.
Dit museum vind ik het design museum van Parijs. Interieur, grafisch ontwerp, mode, e.d. Een aardige suppoost legde ons uit waar wat te vinden was. Hij vertelde dat er op de 3e verdieping een buffet was. Leek ons wel handig voor een kop koffie of lunch. Toen we later op de 3e verdieping waren was daar geen buffet, maar werk van Jean Dubuffet. Valt toch niet mee dat Frans.
Dubuffet was ik ook in Chicago tegengekomen. Daar kwam ik achter toen ik de foto’s van Calder opzocht. In de tuin van het Kröller-Müller Museum staat ook een werk van hem. In Parijs hing schilderwerk van hem.
We hebben een expositie gezien met alleen rode dingen. Van kerstmannen en roodkapje tot plastic wegwerpservies en speelgoedauto’s. Wel een beetje ver gezocht, maar toch leuk. Verderop een verzameling meubilair van de afgelopen vijftig jaar. Vijf verdiepingen met op iedere verdieping tien jaar meubelhistorie. Veel nostalgie. We zagen klapstoeltjes van perspex met staal, die we jaren geleden hebben weggegooid. Jammer. Nu staan ze in het museum.
In het museum hebben ze een heel goed modern restaurant. Daar hebben we geluncht. Veel Fransen aan de lunch. Heel druk. Lekker gegeten.
En toen was het droog. Het werd tijd om een Velib-stalling te zoeken. Maar rond het Louvre heb je die niet veel. Uiteindelijk op Ile de la Cité onze eerste Velib uit de stalling gehaald. Even wat codes intypen op de terminal en het slot van je fiets gaat open.
De Velib is een luxe variant van de witte fiets van park de Hoge Veluwe. Je kunt de zadelhoogte goed instellen en je hebt 3 versnellingen. Mandje voorop. Fietsen in het hartje van Parijs is wat onrustig. Zelfs op de twee eilanden. Maar wel een belevenis. We zijn naar Canal St. Martin gefietst en daar hebben we de metro naar het hotel genomen.
Op woensdag hebben we een Velib gepakt bij Place d’ Italy. Van daaruit kun je heel lang bergafwaarts richting het centrum. Bijna niet hoeven trappen. Dat was wel aangenaam. We kwamen ook nog langs La Mosquée de Paris. Heel groot en heel mooi.
de Velib-stalling
regen in Parijs
Sandra en Bas met de Velib
rood (Musée des Art Décoratifs)
rode space bulldoser (Musée des Art Décoratifs)
rode set a pique-nique plack (Musée des Art Décoratifs)
Jean Dubuffet – Schilderij met spikkels (Musée des Art Décoratifs)
Jean Dubuffet – Standing Beast (Chicago)
Jean Dubuffet in tuin Kröller Müller Museum
Arabia Servies (Musée des Art Décoratifs)
Jardin de Tuileries vanuit Musée des Art Décoratifs
Waarom deze fontein bekijken? We hadden ‘m toch al eens eerder gezien. Maar bij de tentoonstelling over Jean Tingely (zie blogartikel Jean Tingely) hoorden we dat hij deze fontein samen met Niki de Saint-Phalle heeft gemaakt. Van haar zagen we een paar jaar geleden een overzichtstentoonstelling in het Zonnehuis in Amersfoort. Met die achtergrond keken we er heel anders naar.
Je herkent de kleurige figuren van polyester van Niki de Saint-Phalle en de zwarte figuren van Tingely. En alles draait en beweegt zoals veel kunstwerken van Tingely dat doen. Helaas is de fontein aan het ‘vervallen’. Een aantal kunstwerken spuit geen water meer of veel minder dan oorspronkelijk het geval was. Wat toch geen onbelangrijk detail is voor een fontein .
In musée de arts décoratifs kwamen we nog een portret van Niki de Saint-Phalle tegen.
We zijn net terug van een paar dagen Parijs. We wilden naar een tentoonstelling van Alexander Calder en de Stravinskyfontein bekijken. Ook wilde ik eens met de supersonische Thalys naar Parijs. Het was weer een boeiende en vermoeiende reis.
We hebben namelijk alles wat hierboven staat gedaan. Maar we hebben ook gefietst, een bedevaartskapelletje bezocht, een paar wijken gezien en nog een ander museum bezocht. Verder veel gelopen en leuk uit eten geweest. Veel mensen gaan op vakantie om uit te rusten. Wij ondernemen juist veel. Nu zijn we thuis aan ’t bijkomen van de vakantie.
Alexander Calder
Hij is een Amerikaanse kunstenaar, die ik ken van zijn werk dat in Chicago staat. Tussen 1926 en 1933 heeft hij in Parijs gewerkt. Daar maakte hij veel werk van ijzerdraad. Hij maakte o.a. een heel circus van ijzerdraadfiguren. Zijn Parijse werk is nu te zien in het Centre Pompidou.
Op de tentoonstelling draaide een film waarin Calder zelf zijn circusvoorstellingen liet zien. Hele ingenieuze mensen en dieren, die allerlei circusacts uithalen. Op youtube staan stukjes van de film, o.a. deze:
Van Sandra heb ik twee DVD’s gekregen met films van Calder. Alvast voor mijn verjaardag.
Wij houden wel van kunstenaars met gevoel voor humor. Veel mensen doen al veel te serieus over van alles dat wij als mensen creëren. Zo belangrijk is het nu allemaal ook weer niet.
Zijn sculpturen van ijzerdraad zijn ook prachtig; zij werden wel tekeningen in de ruimte genoemd. Hij heeft dieren, mensen en portretten gemaakt van ijzerdraad. In 1930 raakte hij geïnspireerd door Mondriaan, Joan Miró en Paul Klee. Daardoor is hij gaan schilderen en is hij mobiles gaan maken met hele pure kleuren en abstracte vormen.
We mochten helaas niet fotograferen. Foto’s van ijzerdraadfiguren zijn te zien op de site van de Calder Foundation: Wire Sculpture
In 1994 in Chicago zag ik van Calder een grote rode stalen sculptuur (Flamingo), een grote rode mobile in de hal van een kantoor (die mocht in niet fotograferen) en een bewegend kunstwerk in de Sears Tower (Moving Sculpture).
Alexander Calder, Flamingo, Federal Plaza, Chicago
Alexander Calder, Moving Sculpture, Sears Tower, Chicago
Place Igor Stravinsky en Centre Pompidou
Kwikfontijn, Alexander Calder, Miró museum Barcelona
Stabile, Alexander Calder, Miró museum Barcelona
In het Miro Museum in Barcelona heb ik ook nog werk van Calder gezien (zie foto’s hierboven).
.
