Onze kat Pimmie houdt niet van dat witte spul buiten. Hij blijft dan ook liever binnen met dit weer. Maar als je geen kattenbak wilt gebruiken, moet je als kat soms naar buiten. Heel langzaam en voorzichtig om zo veel mogelijk de sneeuw te ontwijken. En dan weer heel snel naar binnen. Meestal te snel om er een foto van te kunnen maken. Deze keer lukte het wel.
Dat was ‘s morgens. ‘s Middags lag er nog veel meer sneeuw. Maar toen was Pimmie niet buiten te vinden.
Net terug uit Amersfoort. We zijn naar de kunsthal KAde geweest. KAde of KadE staat voor Kunsthal aan de Eems. Bijna een jaar geleden geopend. Vandaag voor het eerst geweest.
Het gebouw is heel mooi, hoewel we door de sneeuw de buitenkant niet heel uitgebreid hebben bekeken. Het interieur van de entree, winkel en café is ontworpen door Studio Makkink & Bey. En van hun ontwerpen was ook een expositie ingericht. Allerlei concepten en maquettes. Dat vond ik interessant.
Van Marcel van Eeden hingen tekeningen uit de Sammlung Boryna. Marcel van Eeden maakt iedere dag een tekening naar aanleiding van een foto van voor zijn geboortedag. Hij is daar jaren geleden mee begonnen en houdt het nog steeds vol. Hij zette ook iedere dag zo’n tekening op zijn blog; een blog met alleen tekeningen. Op zijn website staat nu een serie over De Cornelia Maersk: www.marcelvaneeden.nl.
De derde expositie was 10 jaar The One Minutes. Allemaal video’s van 1 minuut. In KAde wordt in een ruimte een heleboel van deze filmpjes tegelijkertijd afgespeeld. En die kun je dan vanuit een Fatboy zak of hangmat bekijken. 8 Projectoren, die iedere minuut een ander filmpje afspelen. Vrij vermoeiend. Maar je kunt veel van de TheOneMinutes ook op internet bekijken. Veel kleiner beeld, maar wel rustiger om naar te kijken: www.theoneminutes.org en www.cityoneminutes.org.
De heen en terugreis was ook bijzonder. Nu we dachten dat we alle sneeuw van 2010 wel hadden gehad keken we naar het zoveelste witte landschap.
Het café is een aanrader. Mooi interieur, prettige bediening en lekkere eten en drinken. Ook te bezoeken los van de kunsthal.
Vanmorgen waren we even op landgoed Oostbroek (Stichting het Utrechts Landschap). Daar is vandaag een (Noorse) kerstmarkt en kerstbomenverkoop. Meteen een kerstboom gescoord. Een echte ouderwetse met van die prikkende naalden die straks gaan uitvallen. Geen Nordman dit jaar. De Nordman heeft toch iets onechts.
De bezoekers kregen een echt wintergevoel. De chocomel was al op en de erwtensoep was niet aan te dragen. Wij hebben lekker in de zon gezeten met koffie en worteltjestaart (“vies hé”). Het was koud, maar in de zon wel lekker met handschoenen aan en een muts op.
Gisteren was ik even in Bremen. Met de nadruk op even. Ik ben gisteren vooral op weg naar en van Bremen geweest. Samen met een vriend die voor zijn werk naar Bremen moest en het wel gezellig vond als ik meeging. Het leek met wat zwaar, maar met de steun van mijn dexamethason, wat goede moed en niet te veel doen ging het eigenlijk best goed.
Het leuke was dat we, nadat de handel beklonken was, het schip van de klant hebben bekeken. Dat was ook het half uurtje in Bremen. Het schip ligt in de haven in Bremen-stad aan de Weser (niet te verwarren met Bremer Haven). Het middenschip wordt gebruikt voor feesten en partijen. De rest wordt nog verbouwd. Een enorm project. Prachtig om te zien wat hij inmiddels heeft opgeknapt. Als ik aan het schip zou werken en zou weten wat hij nog van plan is, zou bij mij de moed in de schoenen zakken. Maar daar heeft de eigenaar geen last van. Hij is helemaal gelukkig met zijn project.
In Duitsland zat gisteren al de rijp of aangevroren mist aan de bomen. Overal lag nog een laagje sneeuw en dat geeft op het schip toch wel een speciaal beeld. Ik ken varen vooral van mooi weer. Sneeuw aan boord is dan wel bijzonder.
